School :/

Jammer dat school straks weer begint. Nu heb ik nog alle tijd van de wereld ‘s avonds. Dat betekent lekker gitaarspelen op dinsdag en sinds kort 3 dagen in de week sporten. Gelukkig is het voor school het laatste jaar, dan zit het erop en heb ik mijn diploma, want een propedeuse is ook alleen maar een propedeuse.
Het leuke aan school is… er is eigenlijk niets leuks aan.
Gitaarspelen en sporten is veel leuker. Oh ja en motorrijden en koken en uitgaan en nog 10.000 andere dingen zijn leuker dan school.
Zo, even de irritatie dat school straks weer begint van me af schrijven 😉

En nu eerst koffie.

FF

Bij ons op het werk is het elke laatste vrijdag van de maand Freaky Friday. Dit betekent een gezellig samen zijn van alle collega’s in de kroeg tegenover het werk waarbij de drankjes worden gesponserd door de werkgever! In praktijk betekent dit gewoon non-stop bier drinken en lekker slap ouwehoeren over van alles en nog wat (een typisch gevalletje van standaard cafe bezoek). Ook deze vrijdag was het weer een volle bak en zowel het cafe als de straat voor het cafe stond vol met collega’s. Ik werd aan 1 ding herinnerd: mensen roepen soms dingen heel hard om vooral zichzelf iets wijs te maken.
Maar goed, het kon voor mij niet te lang duren want om half 9 had ik met 2 vrienden afgesproken om te gaan pokeren. Toch wist ik nog 7 witbiertjes naar binnen te tikken voordat het zover was. Helaas kwam dit tot uiting in mijn poker gedrag en ze trapten allebei niet in mijn constante pogingen om ze weg te bluffen.
Ik had trouwens om half 9 op het Leidsche plein nog een min of meer surrealistische ervaring toen mijn GSM in beslag werd genomen door 2 straatartiesten die het 200 man tellend publiek mijn voicemail in lieten spreken. Ja trouwe lezer: Ik weet dat het vaag klinkt en zo ervoer ik het ook, dus vraag me ernaar hoe het precies in zijn werk ging als je me weer ziet.

Carrousseldraaier

Ten tijde dat ik nog heftig op zoek was naar een leuke baan in Amsterdam heb ik links en rechts mijn email adres en CV achtergelaten. Soms krijg ik dan nog wel eens een berichtje met een aanbieding voor een job. Deze mails kenmerk ik over het algemeen als spam.
Vorige week kreeg ik opeens een aanbieding die wel de moeite van het bekijken waard was!
Namelijk de funktie van Turner/Carrousseldraaier.
Omdat ik mezelf wel elke dag op de kermis zie staan achter zo’n ouderwetse carroussel stuurde ik een mailtje terug:

Hoi Duncan,
Kun je iets meer toelichten over deze functie?
Het lijkt me een interessante klus, maar ik weet niet of de praktijk een
match heeft met het beeld van deze baan dat ik in mijn hoofd heb.
Groetjes, Mattijs.

Enkele dagen later kreeg ik een antwoord of ik mijn telefoonnummer wilde geven zodat hij me persoonlijk een uitleg kon geven.
Ondertussen had ik via google al gezocht wat er van een carrousseldraaier verwacht wordt en ben toch blij dat ik in de IT werk in plaats van in een fabriekshal waar ik machines bedien.
Toch geen carriereswitch naar de kermis…

gitaar blues

De blues kunnen weer gespeeld worden, als ik dat tenminste zou kunnen, speeltechnisch gezien dan.
Aan materiaal ontbreekt het in elk geval niet meer, want maandag is er gelijk een nieuw instrument op de kop getikt. Nou ja, nieuw. Ik heb hem uit het rek met de tweedehands gitaren bij Dirk Witte in Amsterdam gevonden. Wederom een Crafter, ik werd getipt door de verkoper dat ze Crafter hadden overgekocht en dat er daarom een enorme partij gitaren van dat merk was binnengekomen. Dit drukte duidelijk de prijs van de 2e handsjes, dus ik was blij! Nu heb ik een mooie semi acoust western gitaar voor een prikkie!

Geen Friday Night skating

Donderdagavond heb ik voor het eerst sinds minstens 2 jaar weer eens op de skates gestaan en geloof me, het is net als fietsen, je verleert zoiets niet meer. Goed, ik voelde de druk op mijn voeten wel een beetje, maar het was niet hinderlijk.
Ik besloot dus om vrijdagavond mee te doen met de Friday Night Skating Amsterdam, iets wat al heel lang op mijn lijstje: “things to do in life” staat. Helaas, helaas, het weer was tegen mij. Vrijdagavond zat ik dus thuis voor de buis met een goede film, dat gelukkig wel.
Friday Night skating is eigenlijk een onderdeel van een groter plan, namelijk een weekend op de skates door Parijs heen. Over 3 maanden staat dat te gebeuren, dus ik moet voor die tijd fit zijn. Zaterdagochtend dus maar de sportschool in om toch iets aan sport te doen. Ik heb gelukkig al 5 weken een abonnement en ben slechts 1 keer geweest… ‘s Middags het huis schoonmaken, ook sport, vooral omdat het extra goed moet omdat we Pim en Melanie (en Kyran) te eten krijgen. Was trouwens erg gezellig.

Uitslapen?

Vanochtend kon ik, of beter gezegd, zou ik hebben kunnen uitslapen. Van de week was het toch een latertje geworden met Boom Chicago en de volgende ochtend weer vroeg opstaan schiet niet op. Ik heb toch wel 7 a 8 uur slaap per dag nodig (waar ik eigenlijk van baal, maar ik wil ook weer niet elke dag zulke wallen onder mijn ogen zoals mijn collega Borja heeft).
Helaas, helaas. De kat (die rooie) zat al vrij vroeg luidruchtig te roepen dat hij wilde eten en toen ik tegen hem riep dat hij niet zo moest schreeuwen omdat dat toch niet hielp negeerde hij me gewoon en ging vrolijk door. Sterker nog, de draak deed er een schepje bovenop door op de rand van het bed te springen en zich op slechts 10 centimeter afstand van mijn oor luidruchtig te beklagen. Vervolgens ging Frea rechtop in bed zitten en sprak monter: ik ben eigenlijk klaar wakker. Gelukkig ging ze er gelijk uit en Joep (die rooie kat) dribbelde haastig achter haar aan in de hoop eten te krijgen. Ik draaide me nog maar een keer om, mompelend dat ik blij was dat ik weer verder ging slapen.

Gisterenavond was trouwens ook nog gezellig. Ik zat eerst een beetje te spelen op de laptop lekker in de tuin, meeliftend op het draadloos internet van de buren, die eigenlijk een password op hun router zouden moeten zetten (haha!) en vervolgens wat te pingelen op de gitaar toen mijn ouders spontaan langs kwamen. Mijn moeder verbaasde zich erover dat ik zo maar mijn belevenissen op het internet publiceer. Mij maakt het niets uit, want het zijn slechts de gebeurtenissen die ik beschrijf. Diepere gedachten houd ik natuurlijk voor mijzelf en mijn naasten.

Boom Chicago

Gisterenavond ben ik lekker met 2 vrienden naar Boom Chicago geweest. Voor zij die het niet kennen: Boom biedt een comedyavond van improvisatie op grond van vragen die aan de zaal gesteld en antwoorden die daarop volgen.

Voorbeeldje: noem eens bijvoegelijk naamwoord en iemand uit de zaal roept dan druk! Vervolgens wordt er gevraagd: noem eens een niet-kantoor beroep en iemand anders uit de zaal roept: drugsdealer! Vervolgens krijgen 2 van de comedians de opdracht om een gesprek tussen een klant en een drukke drugsdealer uit te beelden. Uiteraard gaat dat helemaal over de top en is bijzonder hilarisch 🙂

De 3 vrienden hadden het dus reuze naar hunner zin. Om in de humor sfeer te blijven wilden Marco en ik ook nog een grap met Kelvin uithalen. We hadden het idee om een henna tattoo te laten zetten en vervolgens tegen Kelvin te zeggen dat het een echte was en dat hij er ook een moest laten zetten. Als een soort broederschaps uiting.
Uiteindelijk hebben we dat toch maar niet gedaan. Toen hij aan kwam zetten begon hij namelijk gelijk over zijn tentamens te klagen, hij had ze alle 5 niet gehaald en het werd pas echt sneu toen hij vertelde dat hij in die periode ook een toets had om te kijken of hij geschikt was om te werken op de servicedesk van een niet nader te noemen belegingsmaatschappij met een 4-letterige jongensnaam en hier dus ook voor was gestraald.
Gelukkig werden er ook nog diepe gesprekken gevoerd over de toekomst en hoe we ons leven hebben ervaren tot nu toe. Het mooie van bier en wijn is dat als je er een paar van in je mik hebt, je elkaar alles kunt zeggen.

North Sea Jazz

Mijn eerste North Sea Jazz festival en ik had het reuze naar mijn zin. Ik zal dit keer niet mopperen over de hoge prijs van dit soort evenementen omdat we de kaartjes kregen van Johan op voorwaarde dat hij mee mocht 😉 De eerlijkheid gebiedt me overigens te zeggen dat de prijs/kwaliteit verhouding mijns inziens echt goed was. Het festival was dit jaar voor de tweede maal in Rotterdam, en man zeg, het was top geregeld. Alles klopte, behalve dat Amy Winehouse het heeft laten afweten en dat was toch eigenlijk de artieste waar we het meest graag naartoe wilden.

Het leuke van North Sea Jazz vind ik zelf dat je in aanmerking komt met allerlei nieuwe (en live echt goede) artiesten, waar je normaal gesproken geen CD’s van zou kopen simpelweg omdat je nog nooit van ze gehoord hebt. Dit evenement begaven we ons lekker van optreden naar optreden en bleven hier een kwartiertje en daar een half uurtje. We hebben nog steeds niet alles gezien/gehoord maar al met al hebben we dus een redelijke indruk van een groot aantal artiesten, mensen die ik er echt uit vond springen waren: Anjani, Yasmin Levy, Bajofondo Tango Club en Fanfare Ciocarlia. De link hier is ook dat ik deze mensen vooral in de kleinere zaaltjes heb zien spelen. Eerlijk gezegd vind ik het massale gebeuren niet heel erg leuk. Een beetje achteraan in de massa turen naar hele kleine poppetjes die in de verte op het podium uit hun dak gaan. Automatisch kijk je dan toch steeds naar de schermen en ik vind dat je in zo’n geval beter thuis voor de buis kunt gaan zitten. Maar goed, gelukkig voor mij waren er voldoende optredens in de intieme zaaltjes 🙂 en ik weet dat ik volgend jaar weer van de partij ben, hopelijk is Amy er dan ook.