ochtendbier

Elke ochtend fiets ik naar mijn werk, de straat uit rechtsaf, langs het Oosterpark bij de t-splitsing links en dan is het eigenlijk alsmaar rechtdoor tot aan het rijksmuseum en ben je er.
Net nadat ik de straat uitfiets en rechtsaf sla zit er op de hoek bij het Oosterpark een cafe. Ik moet daar soms voor de stoplichten wachten en ook al denk je dat elke fietser in Amsterdam door rood rijdt, soms kan dat niet. Als ik daar dan sta bij dat stoplicht kijk ik naar rechts en zie dan de enorme ramen van het cafe waardoor ik natuurlijk naar binnen kijk. Het cafe heeft een warme uitstraling en de mensen die er zitten lijken altijd vrolijk.
Vind je het gek! Iedere keer dat ik voor het stoplicht stil sta en bij dat cafe naar binnen kijken zitten er minsten 4 mensen al aan het bier. Om half 9 ‘s ochtends!
10 Minuten later sta ik dan op mijn werk koffie te tappen, schudt mijn hoofd en voel me dan toch een beetje jaloers.,

jijbent

Ik speel af en toe correspondentie schaak. Niet meer zoals vroeger per post (heb ik trouwens nooit gedaan). Maar gewoon via: www.jijbent.nl. Je doet een zet en je krijgt een mailtje als je tegenstander een zet heeft gedaan. Ik speel nu 4 partijen tegelijk en de eerste heb ik gewonnen! Die duurde 9 dagen en in die tijd zijn er door zowel mijzelf als mijn tegenstander 61 zetten gedaan. Heb je ook zin om te spelen? Maak een accountje aan op jijbent.nl en stuur me even een mailtje met je accountnaam.

Spaanse avond

Gisterenavond is mijn oma door ons (de kleinkinderen) meegenomen naar een Spaanse avond ter ere van haar 86-jarige verjaardag. Ook Mieke was van de partij, zij het dat ze door Marleen werd opgebeld dat vandaag ons uitje was. Maar met zijn 8-en was het een gezellige boel.
Het eten was goed, hoewel de bediening, de mensen die de tent runnen behoorlijk onvriendelijk en kortaf waren.
Na het eten was er een optreden van een klein Spaans triootje, erg goed.
Het publiek was alleen zooo verschrikkelijk saai!! Iedereen was muisstil tijdens het optreden, terwijl ik had gedacht dat er bruisende tagel gesprekken zouden plaats vinden, het is immers een Spaanse avond. Telkens als wij binnen ons groepje enkele woorden wisselden keek er iemand van andere tafels verstoord om. De irritante lijers.

Tao

Soms hebben we geluk, destijds met gratis kaartjes voor een intiem optreden van de Pussycat Dolls en nu kregen we gratis kaartjes voor een voorstelling van TAO – Da, the Beat of Life in het Zaantheater. Ik had geen idee wat het was, dus ik zal het even kort samenvatten. TAO is een groep Japanners die op trommels staat te rammen.
We hadden de voorste plaatsen op het balkon, dus het waren nog goede kaartjes ook! Het was een schitterende voorstelling en ik kan iedereen aanbevelen om eens te gaan kijken, of luisteren als je dat wilt 🙂
Het was overigens de eerste voorstelling in het Zaantheater in het nieuwe theaterseizoen, dus we werden nog getrakteerd op champagne en … Japanse notenmix.

cowboyverhaal

Frea en ik staan met de makelaar in een heel mooi huis. Voor het oog van de makelaar kijken we quasi nonchalant in het rond, maar op het moment dat zij even in een andere kamer is wisselen Frea en ik snel een blik waarin duidelijk blijkt dat we het allebei fantastisch vinden!
Vandaag is het dinsdag en het huis staat pas sinds donderdag te koop en de makelaar babbelt er op los: “Er is al een bod gedaan en de telefoon staat roodgloeiend, dus we gaan aan het eind van de week alles op een rijtje zetten en nemen dan een beslissing met wie we verder gaan onderhandelen.”. Wacht even!! Dit wordt ons huis?
Ik vraag aan de makelaar of ik Frea even onder 4 ogen kan spreken en in een minuut tijd nemen we een besluit. We roepen de makelaar erbij en doen ter plekke ook een bod, net iets boven de vraagprijs. Hier voegen we aan toe dat we niet af willen wachten tot het eind van de week en dat dit bod dus slechts 24 uur geldig is.
De volgende ochtend krijgen we een telefoontje dat we de nieuwe eigenaar zijn.

De volgende dag gaat Frea haar moeder langs bij het huis en treft de verkoopster. Deze nodigt haar uit en bevestigt tussen neus en lippen door dat er inderdaad 2 bieders geweest zijn. Om Frea haar nieuwsgierigheid te bevredigen liet ze zich ook ontvallen wat de andere bieders hadden geboden 🙂

huizen

Frea en ik zijn de laatste op Funda naar huizen aan het kijken. Soms, als een huis er leuk uitziet rijden we er wel eens op de motor langs.
Hoe vaak gebeurt het dan wel niet dat de foto’s totaal geen goed beeld hebben gegeven van de werkelijkheid? Natuurlijk moet een huis mooie foto’s hebben, anders verkoopt het moeilijker. Maar als een huis naast een fabriek ligt, zet het dan in de omschrijving of laat het zien op de foto!
Ik denk nu: mooi huis! Rij er langs en als ik de straat in rijd denk ik al: ik keer nu om en ga weer weg. Frea wil toch nog even door het raam kijken, maar dat is aan mij niet besteed. Mokkend sta ik dan te wachten totdat ze klaar is met gluren zodat ik aan deze tijdverspilling een eind kan maken.
Maar ja, als het mooi weer is en ik voel de wind in mijn gezicht als ik weer door de polder rijd ben ik in geen tijd weer blij 🙂

feestje

Gisterenavond heb ik eenmaal terug van mijn gitaarles lekker op mijn gemak een biertje opengetrokken.
Vervolgens heb ik een heildronk uitgebracht op mijn werkgever omdat ze er volgens mij goed aan hebben gedaan om me een vast contract aan te bieden.
Jawel lieve fans en trouwe lezers van mijn blog. Mijn eerste jaar bij dit bedrijf zit er op, men is tevreden en nu heb ik een vast contract. Ook ik ben tevreden, ik heb het lekker naar mijn zin en ben zeker van plan dit zo te houden.

Afstudeeropdracht?

Het laatste waar de HvA me mee lastig gaat vallen wordt een afstudeeropdracht.
De bedoeling is dat je er nu al aan begint en tijdens de kick-off kregen we een behoorlijk aantal valkuilen voorgeschotelt. Dusdanig veel eigenlijk dat ik me bijna ging afvragen of er nog wel mensen afstuderen.
Maar goed. Mijn probleem ligt gelijk al aan het begin. Ik heb geen idee wat voor een afstudeeropdracht ik moet gaan doen.
Heeft iemand suggesties?

Hyves

Persoonlijk vind ik Hyves echt helemaal te gek. Je hoeft je nooit meer af te vragen hoe het met die of met die zou zijn, want je kunt het ze gewoon vragen omdat ze allemaal samenkomen op die ene digitale hangplek.
Ik vind het ook erg intrigerend hoe mensen hun persoonlijke pagina hebben gebouwd. Stoere kerels met geel badeendjes behang of vrouwen met topless foto’s als profiel foto! (een profielfoto ja!, je hoeft er dus niet eens naar te zoeken door op fotos te klikken).
Maar Ben slaat alles… Tijdens het zoeken naar vrienden van vrienden (slechts 1 druk op de knop) kwam er een man bovendrijven die zijn huis als profielfoto heeft. Niet zomaar een huis, maar inderdaad een enorme kast die zeker een miljoentje of wat gekost heeft. Deze man heeft 242 vrienden… Ik vraag me af hoe hij daar aan komt, want volgens mij geef je meer op materiele zaken dan om vriendschap als je je huis (en Rolls) moet uitdragen op je Hyves profiel foto.
Zo Ben… dat is me van het hart.

2 champagne, 4 mojitos en 1 whiskey en The Prestige.

Beetje lange titel voor een blog, maar leescht verder ende ziet dat het 2 verhaelen zijnde…

Zaterdagavond tapas gegeten bij Marco. Van tevoren had ik al met Frea afgesproken dat zij terug zou rijden, dus ik kon me lekker laten gaan. En Marco, goede gastheer als hij is, zorgde weer dat het aan ons niets ontbrak. Bovenstaande drankjes zorgden voor een gezellige avond met goede diepgaande gesprekken voor het haardvuur, terwijl Nina Simone ons zachtjes op de achtergrond toezong.

Zondagavond een goede film gezien. The prestige. Gelijk na afloop zei ik: “deze past prima in het rijtje: Memento en dat soort films”. Het was dus verrassend om te zien dat deze film van de hand van dezelfde regisseur was.