Margarita

Gisterenavond ben ik voor de laatste keer met de party committee van ons bedrijf uit eten geweest. Niet zomaar uit eten natuurlijk, dit is altijd een vergadering 😉 Zonder notulen en met veel bier.
Heather had ons meegenomen naar Margarita op de Reguliersdwarsstraat. Een Mexicaans/Caribisch restaurant. Goed eten en veel bijgerechten. Heerlijk! Jammer genoeg zijn we gelijk om half 6 gaan eten dus om half 9 ging iedereen naar huis.

Antwerpen2

Antwerpen was leuk! Niet om er te komen, want het leek wel of half Nederland die kant op ging, maar uiteindelijk waren we er.
Vrijdagmiddag gelijk de stad in, de Meir en de Wapper op om kleding te kopen, wat resulteerde in een tas vol met nieuwe hemden en truien. Dat moest ook wel, want ik had maar 1 overhemd mee en dat had ik aan (bewust).
Het regende en ik kwam er achter dat mijn schoenen niet helemaal waterdicht meer waren dus ook zaterdag ochtend shoppen, gelijk maar even een paar nieuwe gympies gekocht.
Toen naar het Rubenshuis, erg indrukwekkend! De man had zijn zaakjes goed voor elkaar. Verder hebben we cultuurtechnisch het diamantmuseum bezocht. Ook hebben we wat beeldende kunst opgezocht zoals de stripmuur, de hand van Antigoon en het standbeeld van Brabo.
Op de grens van cultuur en shoppen zijn we door het antiekstraatje gelopen en hebben veel moois gezien. Ook leuke dingen gezien in de sjacherbeurs, het overdekte deel van de vogeltjesmarkt. Die hal is trouwens zeker de moeite waard om nog eens naartoe terug te gaan (toegangsprijs 1 euro).
Over toegangsprijzen gesproken, de kathedraal durfde 4 euro p.p. te vragen terwijl het van binnen half in de stijgers stond.
Behalve het shoppen hebben we ook culinair Antwerpen verkend. Restaurant Horta had goed eten, ik zie het duifje compleet met pootjes nog op Frea haar bord liggen. In het hotel Astrid Plaza waar we zaten was het trouwens ook erg goed eten, mijn ijsbom was grappig, maar helaas geen succes. Wat ook lachen was, maar duur betaald was een Joods restaurant Hoffys waar Marco en Marlies ons mee naartoe namen. Qua drinken was het Elfde Gebod erg de moeite waard, niet alleen vanwege de beelden, maar zeker vanwege de grote biercollectie.
Tot slot ben ik blij dat Antwerpen me kennis heeft laten maken met Rodenbach bier.

politie bij de kapper

Als ik ‘s avonds naar school moet ga ik nog wel eens langs mijn oude kapper. Eigenlijk ben ik sinds we verhuisd zijn nog niet naar een andere kapper geweest.Ik ben niet heel erg loyaal aan merken of winkels, behalve gek genoeg waar het de “coiffeur” betreft. Ik vind alles goed zeg maar, behalve waar het mijn haar betreft. Als je eenmaal de gunst hebt verdiend om mijn haar te mogen knippen behoud je dat vertrouwen meestal nog lange tijd ook nadat ik verhuisd ben. Bovendien is de Turkse kapper in mijn “oude” buurtje is erg goedkoop, alhoewel niet meer zo goedkoop als 2 jaar geleden toen we daar net woonden. Toen kostte hij nog een tientje en precies dezelfde knipbeurt kost nu 2 jaar later inmiddels 13 euro.
Maar goed, met de tram reis ik dan altijd richting het Onze lieve vrouwengasthuis en loop dan de laatste 5 minuten naar de kapsalon. Zo ook van week. Maar ik was net 1 minuut binnen, had iedereen vriendelijk gedag gezegd en plaats genomen in de stoel en het schort omgeknoopt gekregen toen ik opeens het gevoel had midden in een film te zitten. (eigenlijk meer een politieserie, zie mijn blog “het leven” van 1 aug. 2007)
Een 2-tal politie auto’s en een motoragent stopten voor de kapsalon en er stonden opeens 4 agenten in uniform binnen. Ze deden net of ze thuis waren en zonder uitleg liepen ze dwars door de hele zaak heen. “We zoeken iemand en kijken even rond” sprak een vrouwelijke agent. Haar collega stond ondertussen namen, adressen en telefoonnummers van het personeel te noteren. Een minuut of wat later kwam ze met een meisje aan haar arm uit de achterkamer aangelopen terwijl een derde agent in zijn portofoon sprak: “we hebben haar”. Het meisje zal niet ouder dan 15 of 16 zijn geweest en keek erg schuldig en verdrietig alsof ze een hele zware last droeg.
Tien minuten later was de rust weer gekeerd en was ik inmiddels helemaal geknipt. Het personeel deed net of er niets was gebeurd, misschien waren ze dit soort “bezoekjes” wel gewend? Zelf had ik het gevoel dat ik ook niets moest vragen, dus ik hield mijn mond.
Toen ik buiten stond keek ik om me heen en het leek net of er niets was gebeurd.
Ik vroeg me natuurlijk de hele tijd af waarom dat meisje nou gearresteerd was toen er 2 jongens langsliepen waarvan ik de één tegen de ander hoorde zeggen: “ze was van huis weggelopen…” meer dan die ene zin hoorde ik ook niet want toen waren ze alweer voorbij gelopen, maar het kan niet anders dan het ging over dat meisje. Hoofdschuddend liep ik naar de metro om door te reizen naar school ondertussen af en toe achterom kijkend of ik niet gevolgd werd.

Tapas workshop

Gisteren hebben we een tapas workshop gehouden. We hadden de familie uitgenodigd, dus uiteindelijk waren we met zijn tienen, 1 baby, 2 katten en een hond (waarvan de laatste 3 dankbaar gebruik maakten van al die mensen die om hun aandacht streden via het toestoppen van kleine hapjes).
De workshop ging als volgt. Frea en ik hadden allebei ongeveer 30 recepten uitgeprint die niet langer duurden dan 35 minuten en waar in principe geen voorbereidingstijd aan zat zoals zet het gerecht nu 3 uur in de koelkast. Na een avondje recepten uitsorteren hebben we uiteindelijk 15 recepten overgehouden. We waren met 10 mensen en hebben lootjes getrokken om 2-tallen te maken. Dit betekent 5 2-tallen. Elk stel kreeg 3 recepten die in totaal ongeveer een uur aan werk hadden, dus bijvoorbeeld 2 gerechten van 25 minuten en 1 van 10 minuten.
We hadden de dag ervoor alle ingredienten gekocht en deze breed uitgestald op de tafel. Vervolgens kon iedereen daar lekker mee aan de slag gaan.
Het was een enorm groot succes. Vanwege de loting zaten er mensen bij elkaar die anders niet zoveel met elkaar zouden kletsen en het was natuurlijk vooral in de keuken een drukte van belang. Dat ging trouwens verbazingwekkend goed. De eerste hapjes waren al binnen een kwartier klaar en gelijk werd het resultaat uitgedeeld. Dit ging de 2 uur daarna zo geleidelijk door en uiteindelijk zijn de laatste hapjes op tafel neergezet en zat iedereen er rondom heen geanimeerd te kletsen. Daarna hielp iedereen netjes mee om de rommel op te ruimen.
Nogmaals: het was een groot succes en een hele leuke avond.

motorrijles F, inkopen en Mondo

Een lange titel van deze blog, hieronder de uitleg 😉
Frea heeft weer een motorrijles gehad. Ditmaal bij Erik, de instructeur die mij, Kim en Jochem ook heeft leren rijden. Hortend en stotend reed ze weg en lachend en soepel kwam ze een uur later weer teruggereden. Ik heb er dus alle vertrouwen in dat het goed komt.
Daarna boodschappen gedaan voor de tapas workshop de volgende dag. De rest van de middag heb ik met een karretje achter de auto heen en weer gereden om een ladder op te halen en de kar weer weg te brengen.
‘s Avonds kwamen Marco en Marlies en zijn we naar het Zaantheater geweest waar we met Kim en Jochem hadden afgesproken om naar Mondo Leone te gaan kijken. Iedereen was diep onder de indruk van Leon, die filmmaker, verhalenverteller en muzikant inéén is en ze waren blij dat ik ze met Mondo Leone kennis heb laten maken.
Er zit hier nog een leuke annekdote aan vast. Ik had eens een ceedeetje van Leon bestelt via zijn club www.mondoleone.nl en deze was gesigneerd. Dit was onderdeel van een soort aktie, als hij 500 donateurs zou hebben kregen die elk hun naam in het boekje van de cd en werd de cd dus door Leon persoonlijk ondertekend. Ik had met Frea afgesproken dat we het geld voor deze cd van onze gezamelijke rekening zouden afhalen en ik had alleen mijn naam doorgegeven om te signeren. Toen we de cd kregen stond mijn naam netjes tussen de sponsoren tussen allerlei namen van stelletjes. Dat kreeg ik dus dagen lang te horen. Waarom heb je niet “Frea en Mattijs” gezegd, maar alleen Mattijs?
Gisteren heb ik het dus goed gemaakt door nog een cd bij Leon te kopen (een andere natuurlijk) en deze voor Frea te laten signeren. Nu hebben we dus allebei onze eigen gesigneerde cd!

raar bord

Als je gewoon een beetje je ogen open houdt dan zie je soms rare dingen. In dit geval een bordje tegen het raam waarvan de eigenaar van de winkel mijns inziens niet helemaal duidelijk aangeeft wat hij nou precies bedoelt. Mocht je het met eigen ogen willen zien: deze winkel zit redelijk op het eind van de Haarlemmerstraat, net naast de duikwinkel.

Formule 1

Nog 2 dagen en 11 uur te gaan voordat de eerste race in Melbourne wordt gereden.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik helemaal niets weet van de formule 1 en zal er ook zeker niet ‘s nachts voor wakker blijven, maar op uitnodiging van een collega kon ik meedoen met een poule. We hebben onze eigen league en er zijn 9 aanmeldingen. Voor de grap heb ik me ook met hetzelfde team bij een grote league met 167 aanmeldingen aangemeld, gewoon om te kijken waar ik ongeveer eindig zonder kennis. Overigens is het heel makkelijk, je hebt een budget waarmee je een auto selecteert, banden, benzine, een coach en 3 chaufeurs. Je kunt niet gelijk het beste materiaal of de beste racers kopen, dus het is meer een beetje een lotto gebeuren dan een echt kennis spel. Dat maakt het dus ook leuk voor de leek zoals ik. Hieronder staan de links waar je je eventueel kunt aanmelden als je ook mee wilt doen. Ik houd je op de hoogte 🙂

Pure Fantasy F1

F1 manager

Salsa avond

Mijn collega Silvan is gisteren 30 geworden en om dat te vieren had hij een studio in Amsterdam gehuurd. Hij had zo’n beetje 100 vrienden en vriendinnen uitgenodigd om naar de “the Cutting Cultures Studio” in Amsterdam te komen om daar met hem mee te feesten. En een feest was het. De man in kwestie is een fanatiek danser, dus hij had de halve Salsa school uitgenodigd (aantekening: ik moet ook op Salsa-les, wat een mooie vrouwen dansen daar) en er waren diverse andere vrienden van hem die ook iets artistieks deden. Natuurlijk een vriend die DJ was, maar ook een meisje die op rolschaatsen een dans demonstratie gaf en er was ook een body-paint artiest. Van te voren had hij gevraagd of iedereen een beetje drank mee wilde nemen omdat de huur van de studio toch wat aan de hoge kant was, nou dat was blijkbaar niet aan dovemansoren gericht. Er stond een tafel helemaal afgeladen met drank. Mijn bijdrage waren de ingredienten om Mojito’s te maken.