Mooie, gemene vrouw

Ik zit in de auto en straks ga ik haar weer zien.
De vorige keer dat we elkaar ontmoet hebben was ik erg onder de indruk. Het blonde haar. De sproeten. Vrolijke blauwe ogen. Toch bekruipt me een gevoel van onbehagen en wil ik het liefst omdraaien en zo hard mogelijk van haar wegrijden. De mondhygieniste.
Als ik weer in de stoel lig en in de blauwe ogen staar zie ik alleen maar meedogenloosheid. Dan gaat het apparaatje aan en snijdt het hoog-snerpende geluid door merg en been. Mijn merg en been, niet het hare… zij is immuun.
Ik zucht, sluit mijn ogen en probeer te ontspannen. Als ze klaar is duizelt het me van de goede adviezen over poetsen, tandenstokers en flosdraad.
Vol ongeloof sta ik even later buiten dat zo’n mooie vrouw haar ziel aan de duivel heeft verkocht. Ik race naar huis, naar mijn eigen mooie vrouw.

Poker @vincent

Vincent heeft een heus echte poker tafel gekocht en die moeten we zien. Dus zondagmiddag is er gepokerd @Vincent in de kelder. Lekker met een paar vrienden van Vincent bij elkaar van half 3 in de middag tot half 10 in de avond. Vincent en Marleen hadden het goed geregeld en er was ruim voldoende te snaaien en te drinken. Toch jammer dat ik om de een of andere reden altijd derde wordt.

Vooraf heb ik nog de antieke stoel van mijn oma opgehaald en een leuk drankenkastje, zonder drank helaas 😉

Zaterdag ben ik met Marco wezen shoppen voor ons nu al beruchte survival weekend, zie ook http://www.b2bcamping.nl/

San Francisco

Hier dan het mooie wat ik moet meedelen.
Ik had al verklapt dat ik naar Amerika moest voor het werk en dat moment ligt inmiddels in het verleden.
Het was fantastisch, als een spons heb ik 5 dagen lang alle Amerikaanse indrukken in me opgenomen en er erg van genoten.
Na een relaxte vlucht landen we op SF en anderhalf uur later zitten we in een Ford Focus (Amerikaans model) huurauto met een Californische nummerplaat en genieten van het landschap om ons heen en de vaak prachtige auto’s. Het landschap waar we doorheen rijden zijn een aantal valleien omgeven door Goudgele heuvels met hier en daar bosjes groene bomen. Af en toe zie je koeien en ergens denk ik: zou dit de prairie zijn?
De Amerikanen zijn gek op hun auto’s en omdat deze niet al te gek duur zijn zie je de mooiste bolides rijden. Netjes rijden valt heel erg op. De reden waarom zien we gauw genoeg. Onderweg zien we vaak auto’s langs de weg stilstaan met een politie (echt een zwart/witte) erachter.
Wat heel vreemd is, is dat je bij stoplichten door rood mag rijden als je rechtsaf slaat, tenzij aangegeven dat het niet mag.
Het motel is klein, maar de kamer is schoon en netjes. ‘s Nachts heb ik eenmaal 3 uur wakker gelegen omdat mijn buren een feestje gingen bouwen en daarna urenlang ruzie hadden.
Elke ochtend ontbijten Niels en ik bij Starbucks en ik ben blij dat ze daar een redelijk “normaal” ontbijt hebben in de vorm van broodjes kaas of een bak yoghurt met vruchten. We hebben ook eens bij een klein ontbijttentje gegeten vol met miniatuur auto’s in jaren 60 stijl en konden daar alleen kiezen uit hele zoete dingen als muffins die een halve kilo wogen.
De eerste avond zijn we mee uit eten genomen door een aantal collegae die daar al waren. Een leuk Hawaiiaans restaurant. Een half biertje later gaat echter mijn licht uit en zit ik maar een beetje suf op de bank.
De ochtenden werken zijn heel interessant en ik kijk mijn ogen uit als we door de eindeloze velden vol sla, tomaten en allerhande vreemde groentes rijden.
De eerste vrije middag gaan we naar een grote shopping outlet-shopping mal en hier komen we later nog eens terug. De tweede avond gaan we Italiaans eten samen met de lokale site-manager. Heerlijk gegeten! Maar zoveel… ik weiger een doggie-bag mee te nemen omdat ik weet dat we het “thuis” toch niet gaan opwarmen.
Tijdens de 2e ochtend werken leen ik de 180 PK motor van George inclusief helm en spike-handschoenen om daar vervolgens mee te verdwalen, maar de weg vragen werkt gewoon en even later slaak ik een zucht van verlichting als ik ons pand in Salinas herken.
‘s Avonds gaan we naar de Monterey county fair, een braderie met kermis attracties, veel eetstalletjes en allerlei tentoongestelde prijzen. Wie heeft de grootste tomaat, de mooise vogelverschrikker, de mooiste klei-pop of de mooise kip/varken/schaap en nog veel meer…
We ontmoeten daar een collega van het werk waarvan we wisten dat ze mee deed met een varkens-wedstrijd en babbelen wat over koetjes en kalfjes. We besluiten niet (!) naar het concert van Jessica Simpson te gaan (SPIJT, SPIJT!!!!!) en later lig ik weer in diepe slaap in het motel.
Ik droomde van de cowboy-hoed die ik de eerste dag had gekocht in een heel klein (net een echt western) dorpje naast San Juan Batista.
Zaterdag bezoeken we San Francisco. Behalve enkele toeristische attracties lopen we ook gewoon het centrum in tussen de wolkenkrabbers door.
Als ik de laatste ochtend in het vliegtuig zit heb ik al heimwee naar Californie. Ook nu ik dit schrijf. Het voelde daar als thuis en het gevoel van onrust dat ik in Nederland continue heb was daar weg.
Ik heb zo vaak als mogelijk geprobeerd om met de locals, maar ook met collega’s een praatje te maken en als je je verdiept in de mensen vind je een hartelijkheid die je hier in Nederland niet kent.
Ik ga zeker terug en snel ook.

Tomaten project ten einde

Is er dan in mijn leven de afgelopen tijd niets interessants gebeurd?
Zeker wel!! Ik had alleen geen zin om te bloggen. Bloggen is misschien meer een winter ding, of is het mijn ouderwetse gebrek aan discipline.
Laat ik beginnen met een korte update over de tomatenplanten. Het interessante volgt later.
Op een gegeven ogenblik waren de planten tot ruim anderhalve meter gegroeid, maar wat er ook gebeurde er kwamen geen vruchten aan. Niets eens kleintjes. Misschien was ik te ongeduldig, maar toen de planten 3 weken lang geen voor mijn ogen waarneembare veranderingen hadden ondergaan heb ik ze in de groenbak gegooid. Het ging me wel aan het hart. Al die maandenlange zorg waar in 1 klap de stekker uitgetrokken werd. maar het leven gaat door. Wie weet doen ze het goed en groeien er op de vuilnisbelt nu heerlijke tomaten.

zwemmen

Van de week heb ik bij mijn ouders gegeten. Hoe moet ik het zeggen? Ze hebben tijdelijk een zwembad in hun achtertuin. Een 15 meter bad. Na het eten hebben we met zijn 4-en lekker gezwommen en ouderwets met een opblaasbare bal over gegooid. Het was een tijd geleden dat ik zo’n lol had in het water en iedereen vond het hartstikke leuk en gezellig.