Project Chair

Van mijn oma heb ik een oude stoel gekregen die zij al heeft staan zo lang als ik me kan herinneren.
De bekleding begint na 30 jaar bij de leuningen nu toch echt te slijten en bovendien is ze niet echt meer van deze tijd.
Handenarbeid dus!
Elke avond ben ik nu een half uurtje bezig om de honderden spijkers uit het massieve hout te trekken om de stoel te ontdoen van zijn velletje. Het resultaat kun je volgen via de fotopagina genaamd: Chair.

Kerst

Kerst 2008 was weer erg leuk.
Eerste kerstdag verbleven we bij mijn ouders alwaar we in traditionele stijl gekleed van een rijk gevulde dis gingen genieten. Elk stel had een gerecht gemaakt en wij waren de gelukkigen die bij de loting het hoofdgerecht hadden getrokken. Niet getreurd, Frea had enkele dagen vrij en die heeft de boodschappen gedaan en de Coque au Vin klaar gemaakt.
Mijn vader haalde tot mijn hele grote verrassing nog fles hele oude en zeer smaakvolle whiskey te voorschijn. Een mooie afsluiting van deze gezellige eerste kerstdag.
De tweede kerstdag vertoefden we bij Anita thuis waar we genoten van een lekker kaasfondue. Haar nieuwe huis was redelijk klaar maar er moesten toch nog een lamp en een schilderij worden opgehangen.
Derde kerstdag was een zaterdag dit jaar en toen heb ik een lekkere sushi voor 2 bereid.

De verwarming kapot, 4 monteurs later

We hebben al maanden problemen met de verwarming. Soms slaat hij uit en na een reset doet hij het weer. Op zich niet onoverkomelijk maar de laatste paar weken werd het alleen maar erger. Op een gegeven moment moesten we 5 keer per dag naar buiten naar de bijkeuken om de CV te resetten. De overtreffende trap volgde kort daarop toen ook de douche warm werd en na 30 seconden steeds uitviel.
Zelf hadden we inmiddels de documentatie van de CV gedownload en ons gevoel zei dat de warmte-sensor wel eens stuk zou kunnen zijn.

Tijd dus om er weer eens iemand bij te halen. Er waren al 2 monteurs geweest. De eerste ging fanatiek de motor vervangen. De 2e rommelde wat aan de instellingen en zei dat ik de radiatorombouw meer lucht moest geven. “Geen probleem hoor meneertje de monteur!” Dus ik zette gelijk de decoupeerzaag in de ombouw. Nummer 3 maakte e.e.a. schoon en kwam met een busje met spray en maakte wat contacten schoon. Gelijk bestelde hij maar een nieuwe stroming schakelaar. Tot slot gaf hij de tip om de schuur te isoleren. “Natuurlijk doe ik dat!”, hoorde ik mezelf zeggen en na een bezoek aan de Praxis en 2 avonden de bijkeuken in zaten de muren van onder tot boven vol met rockwool.

Inmiddels werd de nood erg hoog en probeerden we maar meermaals per dag of de douche zin had om het te doen en als hij warm bleef: hoppa, snel douchen want je wist niet of hij het de volgende keer opnieuw zou doen.
Toen waren we het zat en hebben we het onderhoudsbedrijf gestalked door ze 5 keer per dag te bellen wanneer er iemand langs kon komen om de zaak nou echt te repareren.
Gelukkig kwam er toen iemand langs die echt wist hoe het zat. Die ook luisterde naar ons toen we hem vertelden dat het de sensor wel eens zou kunnen zijn. Nu met een nieuwe sensor zitten we weer heerlijk in de warmte en mag het wat mij betreft lekker gaan vriezen.

Zouden 3 van de 4 monteurs niet echt weten waar ze mee bezig zijn? Is 50% van de monteurs eigenwijs als je ze vertelt dat het wel eens de sensor zou kunnen zijn? Zijn telefonistes van service bedrijven echt niet in staat om je terug te bellen als ze je dat 4 keer beloven?
Allemaal vragen waar ik het antwoord nu op weet.

DJ Vinnie

Afgelopen donderdag was ik met DJ Vinnie mee naar een klus.
Lekker draaien in hotel Eemland voor een organisatie die verkeer in Nederland veiliger wil maken. Ergens op mijn todo-lijst van het leven stond ie nog. Niet ergens bovenaan, ook niet ergens onderaan, maar wel ergens op de lijst: de DJ uithangen.
Vincent bracht me de techniek vlot bij en ik was erg onder de indruk van zijn spullen en kunde. Hoewel we een totaal verschillende muzieksmaak hadden hebben we erg gelachen 🙂

Donor korting?

Quite: “Zorgverzekeraars willen het schenken van organen stimuleren. Mensen die zich als orgaandonor laten registreren, krijgen voortaan circa 120 euro korting op de premie voor hun ziektekostenverzekering.” uit het Parool, www.parool.nl

Ik staar naar deze kop van een nieuwssite. Ook op de radio had ik het nieuws vandaag ook al gehoord. 120 euro korting! Mijn gedachten gaan op de loop en ik maak een snelle berekening. Dat is bijna 10% van mijn ziektekosten premie.
“Hondertwintig euro”, spreek ik hardop uit… Het klinkt zo lekker, “honderdtwintig euro”. Zo, nog een keer dan.
Maar goed, dan besef ik me dat je er wel wat voor moet doen. Je moet namelijk orgaandonor worden. Ik denk na over eventuele voorwaarden. Het komt van een verzekeringsmaatschappij en dan weet je dat er allerlei voorwaarden aan zitten. Geeft niets, want ik ben voor orgaandonatie. Je hebt er immers toch niets meer aan. Hoewel je ze kunt meenemen je kist in natuurlijk. Er zijn genoeg mensen die ook hun goud en zilver mee hun kist in nemen. Laatst las ik eens een artikel over grafrovers. Mensen die kisten opgroeven, openbraken en vervolgens de sierraden stalen. Zouden ze dat ook voor een nier doen vraag ik me af? Ik schud mijn hoofd, het zal wel een verse nier moeten zijn, dus dat kan bijna niet werken.
Enfin, terug naar de voorwaarden. Je zal wel niet meer mogen eten, drinken of roken. Alhoewel, waarschijnlijk wel eten en drinken dan wel, als het maar geen alcohol is. Jammer van die neut bij de koffie tijdens het kerstdiner dus. Lekker saai zal het zijn.
Toch jammer, want honderdtwintig euro… hoeveel pakjes sigaretten en flessen whiskey zou je daar van kunnen kopen?

35 jaar getrouwd

Ook mijn ouders hadden iets te vieren, namelijk een 35-jarig huwelijksjubileum! Het kado was een trip met het gezin naar Weert alwaar we in een 3-tal bungalows op de Roompot verbleven.
Marleen en Vincent, hulde! Jullie hadden een leuk programma in elkaar gedraaid. Het was erg gezellig en absoluut niet saai 🙂
Vrijdagmiddag, onderweg iedereen tegenkomend in de file. Na het borrelen en de gemaks-hap gaan we bowlen. Erg lekker, iedereen was redelijk ingedut, maar van 22-23 uur spelen en je bent weer helemaal fit. Nog een borreltje toe en lekker slapen.
Zaterdag de dag beginnen met een goed ontbijt met zijn allen. Dan een duik in het zwembad. Je lekker mee laten drijven op de golven of helemaal onder water en toch buiten de sneeuw op je hoofd voelen landen.
‘s Avonds karaoke! Sander is een absolute ster en weet van geen ophouden, ook Frea zingt de sterren van de hemel. En Vincent? De man waarvan de verwachtingen het meest hooggespannen waren? Die ligt ziek op bed… Yuck… Op dat moment weten we het nog niet, maar hij steekt een aantal van ons aan, waaronder mijzelf.
Zondag rijden we nog een uurtje zuidelijker en bezoeken aldaar de kerstmarkt in de grotten van Valkenburg. Dit is een redelijk dagvullend programma en we gaan vervolgens vroeg uit eten op het park. Dit omdat er een behoorlijke laag sneeuw is gevallen en zowel Mieke als wij moeten deze avond naar huis om de volgende dag te gaan werken.

Maandag ben ik echter ziek en dit zet zich door op dinsdag. Woensdag voel ik me genoeg opgeknapt om weer te werken, maar nog niet om echt goed te eten. Enfin, het weekend was top!!

status update algemeen 1

Het lijkt weer even stil te zijn op de blog. Gebeurt er dan helemaal niets interessants? Ja zeker wel 🙂
Vrijdag 14 november ben ik met oud klasgenoten Olaf en Vincent (de laatsgenoemde inmiddels zwager omdat mijn zus op een dag met hem thuiskwam) de bloemetjes in Laren buiten wezen zetten.
Het was net mijn 3e werkdag bij mijn nieuwe werkgever enigszins daar in de buurt dus ik had dan ook wat te vieren 🙂
Het was helemaal als vanouds, Olaf en Vincent zaten in hun mini-competitie wie de snelste grappen kon maken en ik zat er lekker van te genieten. Het was laat en we waren redelijk voorzien van alcohol. De klassieke vette hap na het stappen nog even scoren en dan naar huis.
De grote vraag die me nu nog bezig houdt: reed Olaf bij het naar huis gaan nou tegen iets aan of niet?