De fotograaf

Nog een keer pak ik het magazine er bij en blader door naar het artikel. Het staat er echt: fotografie door M. de Ruijter. Ik zwel van trots en lees het nog eens. Mijn naam, volledig correct gespeld. Goed, het is dan wel een blad dat maar eens per jaar wordt uitgegeven maar ik heb gepubliceerd werk! ‘s Avonds komen Marco en Marlies eten en Marco, fanatiek semi-professioneel fotograaf, tipt het nog even aan. Ik grijns breeduit en knik heftig. Ja! Jaa! Het staat er echt. Het zal nog wel 33 jaar duren voordat ik weer een foto mag of kan publiceren in een blad maar ik ben trots op het resultaat en ook de redactie vond de foto niet zo slecht dat ze hem weigerden te plaatsen.

Gevonden voorwerpen

Dit is eigenlijk geen blog maar meer een oproepje zoals je vroeger op het prikbord in de supermarkt had. Of in het lokale weekblad.

Wie heeft mijn ……. gevonden?

In ons geval kun je bij puntje, puntje, puntje de volgende woorden invullen:
– schaakklok
– gitaarstemmer
– dremel
– ramenwisser
– boek M. Keyes

De lijst wordt steeds langer en ik heb echt geen idee waar al die spullen blijven. Het is alsof ons huis een geheim kamertje heeft waar een kabouter woont die elke maand iets anders meeneemt. Een vreemde gedachte, maar wel eentje die steeds grotere vormen in mijn hoofd aanneemt na elke vermissing. Ons huis is natuurlijk 110 jaar oud dus wie weet? Een hele oude trol anders misschien? Goed, mijn fantasie slaat een beetje hol wellicht maar wat wil je met al dat mysterie?

Misschien krijg ik wel allerlei comments van vrienden en familie op deze blog dat zij weten waar het spul ligt… dan is het raadsel ook gelijk opgelost.

De babywagen

Als we bij Babyland buiten staan past de doos maar net in de auto. In de doos zit de kinderwagen die we besteld hebben. Het is een vrij groot model maar de achterklep sluit nog netjes. We grijpen de magazijnbediende bij zijn lurven en lopen de pakbon na. Jawel… het kinderzitje ontbreekt. Bijf minuten later is hij weer terug met kinderzit. Goed dat we de bediende niet lieten schieten.

Thuis zetten we het ding in elkaar en passen de reiswieg, zitje en autostoel. Daar heb je het al, de autostoel past niet. Gelijk maar bellen met Babyland en verdomd als het niet waar is begrijpen ze niet waar ik het over heb en vragen ze of ik toch echt langs wil komen om te testen. Dat wil deze jongen eigenlijk niet maar Frea is behoorlijk obstinaat wetende dat het besteltraject behoorlijk lang kan duren bij het land van de babies. Als voorbeeld: halverwege mei hebben we de bestelling geplaats en vorige week (half september) kregen we het bevrijdende telefoontje dat de wandelwagen binnen was. Kinderwagens bezorgen duurt gewoon langer dan wanneer je een bankstel bezorgd krijgt en dat vind ik al abnormaal!

Terwijl de mevrouw aan de andere kant van de lijn zich uitput in verontschuldigingen over hoe vervelend ze het wel niet vindt denk ik snel na. Ik twijfel tussen mijn principes dat ik niet meer terug wil naar de winkel en de toorn van een zwangere vrouw. Ik zwicht voor de zwangerschap en spreek af dat ik woensdag opnieuw langs kom met de wagen en het zitje.

Mopperend ga ik de auto uitzuigen.

blog update

Zit het in het weer? Is het einde van deze blog in zicht? Nee zeker niet… er was gewoon even geen schriftelijke inspiratie. Deze is namelijk in de muziek gaan zitten want sinds een week of 3 wordt de gitaar weer elke dag opgepakt en janken de blues de woonkamer in via de nieuwe versterker.

Toch is er een hoop gebeurd. Motorrijden met vrienden bijvoorbeeld. Of prinsjesdag waar ik ook zo mijn eigen gedachten en oplossingen voor heb en die zeker een blog waard zijn.
Zo is ook sinds 3 maanden is de sportschool eindelijk weer eens bezocht. En er is voor honderden euro’s aan oude studieboeken via internet verkocht en zo kan ik nog wel doorgaan.

Maar ja… als het er niet uit wil, wil het er niet uit.

Ik denk dat het bij bloggen net als met de fitness is. Als je eenmaal weer gaat dan weet ik van mezelf dat de discipline er weer is om te blijven doorgaan. Het is het omschakelpunt dat ik maar blijf uit stellen zowel met sporten als met bloggen. In elk geval is deze blog gepost dus er zullen er weer meer volgen.

Nuon

Vandaag is de man van de Nuon geweest. Ja. Onze meter is niet correct en de monteur neemt hem mee. Frea belt me op terwijl ik aan het werk ben. Ze vertelt het verhaal.

Het zegel van de meter was verbroken waardoor er fraude gepleegd kon zijn. Nou, dat is dan duidelijk niet gelukt want juist het tegengestelde is bereikt. De meter is blijkbaar sneller gaan lopen. Ik kan Daniel, de vorige eigenaar, hartelijk bedanken voor de kopzorgen en kosten die hij ons heeft opgeleverd. Bij deze dus: zak hooi!

In elk geval zat er vanmiddag om 13.15 een nieuwe meter in ons huis en zojuist om 21.40 staat de meter op 2 tikken. Dat is wel even wat anders dan de 15 tikken die we voorheen in 12 uur tijd hebben gemaakt! (zie deze blog).
Ik heb er vanmiddag gelijk een tweet aan gewijd: “Het systeem is genaaid! door mij! Haha! De nuon heeft me gewoon anderhalf duizend EU te veel doorbelast en dat heb ik aangetoond! Champagne! ”

Om mijn viering extra kracht bij te zetten heb ik vanavond voor het eerst deze zomer de verwarming even aan gezet. Nog niet de CV maar wel de gaskachel.