Al onze medewerkers

“Al onze medewerkers zijn in gesprek”, hoor ik door de hoorn van de telefoon.
Ik bel met een leverancier. Nu weet ik dat het geen groot bedrijf is, maar ook geen heel kleintje.

Terwijl er een muziekje wordt ingestart en ik noodgedwongen even moet wachten tot de telefoniste/receptioniste tijd heeft mij te woord te staan dwalen mijn gedachten af.

Al onze medewerkers zijn in gesprek? Alle één zul je bedoelen? Bedrijven van deze grootte hebben echt geen 12 telefonistes/receptionistes zitten hoor. Of zijn echt ALLE medewerkers van het bedrijf in gesprek? Al dan niet telefonisch, maar bijvoorbeeld ook omdat ze in vergadering zitten? Het kan maar zo zijn dat er een vergadercultuur heerst.
Maar dan zal dat technisch zeer geavanceerde telefonie software zijn dat die kan zien dat ALLE medewerkers met elkaar in gesprek zijn en dan pas het bandje in start dat zegt “AL onze medewerkers zijn in gesprek”. Zeg maar dat er dan niet eentje op de WC moet zitten omdat het anders niet meer klopt, tenzij die tegen zichzelf zit te praten natuurlijk.

Ik geloof er niets van en opeens vind ik het standaard zinnetje: “al onze medewerkers zijn in gesprek” heel raar overkomen.

Dan schrik ik op uit mijn overpeinzingen omdat de muziek stopt ik een stem hoor zeggen: “goedemiddag, u spreekt met…”

App Store voor de iMac

Ik lees bij nooit het nieuws op www.apple.com. Meestal bereiken nieuwsfeitjes over de Apple producten me via diverse nieuwssites, de vakbladen of collega’s. Toevallig las ik de site vandaag wel.

Er stond een bericht dat er een update uit is van het OS Snow Leopard. Nieuwsgierig lees ik wat er verbeterd is. Per 6 januari is de App Store voor de iMacs en MacBooks beschikbaar. Dat is vandaag! Mijn nieuwsgierigheid is direct geprikkeld. Via welk pad zou de App Store toegankelijk zijn? Het zal toch niet zo zijn dat het net zo gemakkelijk is als de App Store op een iPhone of iPad?

Ik draai de update en heb hoge verwachtingen. Links onder in de Dock is er een icoontje bijgekomen. Het blauwe icoontje lijkt meer te schijnen dan de andere icoontjes in de Dock. Alsof het me uitnodigt er vaak op te klikken.

De eerste klik op het nieuwe icoontje en de App Store applicatie wordt gestart. Dezelfde look en feel als op de iPhone en iPad! Ik ben blij verrast.

Omdat het de eerste keer is dat ik op deze manier een App wil installeren moet ik even de CVC van mijn creditkaart opnieuw intypen. Dat zijn de laatste 3 cijfers op de achterkant. Gewoon om te bewijzen dat ik het ben. Nadat ik dat heb gedaan is het een fluitje van een cent. Vanaf nu is het een klik om te kopen en eentje om de afschrijving van het bedrag dat de App kost te bevestigen.
Na de klik verschijnt de te installeren App simpelweg in het Dock.

Apple heeft het voor elkaar… de briljante software installatie methode van de iPad en iPhone is geport naar de iMac. Vanaf nu is legaal software (meestal tegen hele lage kosten) een fluitje van een cent.

Verdrietig

In de krant lees ik een artikel over het maken van bommen via internet. De naam van het boek staat netjes genoemd.
Ik vraag me af of dat hetzelfde tekst bestandje is dat ik 18 jaar geleden al eens op een diskette had staan en waar in ascii taal allerlei schematische tekeningetjes weergaven hoe een bom te maken.

Mijn nieuwsgierigheid volgend start ik Google op. Ik type een query in en zoek 1 minuut of ik het boek kan vinden. Omdat ik niet al te lang wil zoeken type ik een 2e query maar gelijk is het raak. Een of andere groepering uit Connecticut heeft een website vol met links naar allerhande “overlevings” documenten. Ook het betreffende boek is genoemd. De confederates spugen op het boek. Ze noemen het een kinderachtig scheikundeboek. Blijkbaar vinden deze rednecks zichzelf wel zware jongens. Typisch gevalletje van de pot die de ketel verwijt dat hij zwart ziet.

Bladerend door het boek denk ik terug aan het documentje dat ik ooit op diskette had staan, maar dat ik inmiddels al jaren geleden heb weggegooid. Dit boekje van 105 pagina’s is iets moderner maar is inderdaad net als toen nog steeds een beetje een scheikunde boek.

Ik lees hoe je napalmbommen moet maken met een plastic zak, wat stenen en een schep suiker. Hoofdschuddend delete ik het maar weer. Wat moet je er mee? Het maakt me alleen maar verdrietig.