Vrij 31 aug 2012 vakantie Frankrijk

Vrijdag 31 aug 2012

Ook al vieren we rustig vakantie, stilzitten is er niet helemaal bij.
Eergisteren hebben we een reservaat voor wolven bezocht. Vlakbij Gueret. Tomas vond het helemaal het einde. “Wolven kijken” riep hij telkens weer en dan klom hij weer de trap op om van boven af de omheining op het domein van een grote roedel grijze wolven neer te kijken. Je kon er ook omheen lopen en dan zag je nog 2 kleinere roedels, waarvan ook een paar witte wolven. 
Gisteren zijn we naar Oradour sur Glane geweest. Het oude Oradour. Dat is, of beter gezegd was, een dorp dat op 10 juni 1944 op 5 mannen en 1 vrouw na helemaal is uitgemoord door de Duitse bezetters. 620 mensen zijn bij elkaar gedreven en binnen een uur tijd dood gemaakt. Ik geef toe, niet het meest gezellige vakantie uitje, maar wel een heel indrukwekkende. Het dorp is na deze ramp weer opnieuw opgebouwd, maar er pal naast. Mocht je als lezer meer willen weten dan kan ik je van harte de Wikipedia pagina’s aan bevelen. Of een bezoek aan het dorp. 
Iets van een heel ander en veel luchtiger kaliber:
Gisterenavond was er dan een pizza avond op de boerderij. Tegenover onze tent staat een buitenoven. De boer en boerin bakken daarin, bij mooi weer, elke donderdagavond pizzas in voor wie dat wil. Half acht begon het feest. Tafels werden bij elkaar gezet, bier en wijn werden aangerukt en de boerenfamilie had een paard ingespannen om hun spullen naar boven (de tenten staan op een heuvel) te dragen. Vuren werden ontstoken en er werd gelachen en gepraat.
Met de twee Engelse families die naast ons staan hebben we een hele goede klik en we hadden echt pijn in onze kaken van het lachen. Lee, Beckie en hun kinderen Robin en Edith uit Manchaster en Charley met zijn posh vrouwtje uit London. Zij was zo klein dat haar pelvis het niet toe liet kinderen te baren maar ze kreeg er desalniettemin vier.
Hoe dan ook, omdat de kinderen er constant om heen liepen werden er talloze grappen middels eufemismen gemaakt. Vele biertjes later was het dan toch bedtijd en de kater was dat al deze gezellige mensen de volgende dag naar huis toe gingen.
Vandaag is er 1 nieuw stel voor terug gekomen. Vier van de zes tenten staan dus leeg.

Zat 25 aug vakantie Frankrijk

Zaterdag 25 aug 2012

Wakker worden op de boerderij, in de tent die er 300 meter vandaan staat en met een beetje regen. 
Eerst hout hakken en een vuurtje maken. Het vuur is behalve voor de warmte ook nodig om de eieren op te koken en koffie op te zetten. 
Het duurt geruime tijd voor de plaat warm is en dan pas kun je iets culinairs gaan doen. 
Ik speel een beetje vals want om toch aan mijn caffeine behoefte te kunnen voldoen heb ik een Optimus brandertje mee en een perculator. Daarmee versla ik qua tijd de houtkachel met gemak. 
Vandaag bezoeken we de markt, de supermarkt en het benzinestation. Ook maak ik kennis met de boer. Hij biedt me gelijk een ritje op zijn offroad motor aan, iets waar ik zeker later in de week gebruik van wil maken. 
De rest van de dag keutelen we bij de tent. Een rondje hardlopen, douchen, lezen. Het weer is aangenaam. Het is weliswaar bewolkt, maar de temperatuur in de heuvels is heerlijk, net als het uitzicht 😉
‘s Avonds zitten we bij de kachel. Koken op het ding valt best mee. De truc is om hem eerst op je gemak hoed warm te stoken. Daarna kookt alles vrij snel. Er staat ook de hele dag een enorme ketel met water op. Zodat je altijd warm water hebt om af te wassen e.d. Maar, de hele dag er op uit en als je om 6 uur thuis bent om dan te verwachten dat je binnen 3 kwartier een maal op tafel hebt, dat gaat hem niet worden. De kachel moet echt goed op temperatuur komen om de dikke ijzeren plaat die er op ligt goed warm te krijgen. 
‘s Avonds komen in elk geval de mooie herinneringen aan vroeger naar boven. Uit de tijd dat je zelf in de tent lag en je ouders hoorde scharrelen. Een stoel die verschuift. Een glas dat wordt neergezet. Bladzijdes die omslaan. Of het geluid van dobbelstenen die rollen. En natuurlijk het zachte gepraat. Met op de achtergrond het geluid van de stilte. Ruisende bladeren. Een vogel. Rennende kindervoetstappen. Maar geen auto’s, vliegtuigen of voorbij razende motoren. Heerlijke rust. 

Do 23 aug 2012 vakantie Frankrijk

Donderdag 23 aug 2012

In de ene hand heb ik een kop koffie en in de andere hand de stofzuiger.  Ik heb dan nog geen idee dat ik 36 uur later in een totaal andere wereld zit.  Frea brengt de katten weg en omdat ik bang ben dat Tomas al zijn speelgoed weer tevoorschijn trekt duw ik hem maar de stofzuiger in zijn handen. Alles staat namelijk ingepakt en opgeruimd want zodra Frea terug is rijden we heel ver naar het zuiden. De vakantie is begonnen en de boerderij in de Limousin wacht al op ons.  Vandaag rijden we 600 kilometer en stoppen in Troyes. Het motel heeft een zwembad waar we lekker in duiken en we proberen ons niet te storen aan het stelletje dat hun 2e jeugd beleeft.  Het restaurant is “vol”. D.w.z. Dat 4 van de 20 tafels bezet zijn maar dat maakt ons niet uit want in het centrum van Troyes strijken we neer op een terras en genieten daar van de eenden gerechten. Tomas is blij dat hij kan bewegen en we gaan vroeg naar bed.  De volgende dag komen we na nog eens 400 kilometer aan op la ferme de Champeaux. We zijn van de tolweg af gegaan en hoewel we dan een stukje af hebben gesneden is de reistijd toch langer dan via de tolweg. Maar we hebben de tijd en het uitzicht van deze route is een stuk mooier dan het uitzicht van de snelweg.  De boerin laat ons het principe van de winkel zien. Je pakt wat je nodig hebt en schrijft dat in een boekje om het aan het einde van de week af te rekenen. Ook snappen we nu de sticker codes op de producten. De groene stickers zijn geplakt op eigen producten en daarmee sponsor je de boer en boerin dus een beetje extra.  Vervolgens brengt de boerin ons naar onze tent. We zijn bijzonder aangenaam verrast. Het ziet er allemaal nog mooier uit dan op de fotos. We steken gelijk de houtkachel aan en bergen de spullen op. Frea weet ook op hout een goede maaltijd te bereiden en na het eten is het rust.  Een kop koffie en een boek in het flakkerende licht van een olielamp.  Het enige dat echt vreemd voelt is de wc. Onder een houten deskel zit netjes een pot verstopt maar toch is het anders dan we gewend zijn.  Tomas heeft geen moeite met zijn bedstee. Sterker nog, hij vindt het een prachtige speeltuin. Om 7 uur leggen we hem erin om te slapen en binnen een minuut is hij stil.  Dat geldt trouwens ook voor ons zodra we zelf ons bed in duiken.

nog geen bemoeizucht

Motorrijden geeft me een vrij gevoel.
Natuurlijk vanwege het bekende plaatje van de motorrijder die zonder helm de Route 66 af daalt en zich van niemand iets aan trekt, maar het gaat dieper dan dat.
In Nederland is alles behoorlijk gereguleerd. Onze beschaving is op een dermate hoog niveau dat er wetten en regels gelden voor bijna alles wat je maar kunt bedenken. We hebben het domweg te goed in ons land om ook de onbeduidende zaken voor iedereen te regelen. Engelsen hebben me wel eens gevraagd hoe dat nu zit: in Nederland zijn zoveel verschrikkelijk veel regels en niemand lijkt er zich aan te houden. Lachend kun je als Nederlander dan alleen maar antwoorden dat er zo veel regels zijn dat sommige regels elkaar tegenspreken. Bijvoorbeeld de arbowet die in snackbars vereist dat de vloer ruw is zodat je niet uit glijdt en de keuringsdienst van waren die van dezelfde snackbar vereist dat de vloer glad is i.v.m. het schoonhouden.

Anyways, voor ik afdwaal, terug naar het motorrijden.
Het gevoel van vrijheid zit hem namelijk in die regelgeving. Hoewel de eisen steeds strenger worden om een motor te mogen berijden (en terecht denk ik vaak) zijn de eisen om een motor te hebben heel laag. Zo hoef je bijvoorbeeld geen APK  te ondergaan. Terwijl juist van een motor je mag verwachten dat dit voertuig wettelijk gezien goed moet zijn.
Ook de kleding is gelukkig niet verplicht. De helm wel, daar kan ik in komen. Maar ik ben zo blij dat de wetgever me niet gaat vertellen dat ik een soort van pak aan moet als het buiten 30 graden is.
Die combi geeft me een vrij gevoel. Ik heb wel eens een oude motor gehad en die zelf uit- en in elkaar gezet en geen hond die me daar iets over kan maken omdat er bij een wettelijke controle aan het licht komt dat ik zus of zo niet volgens de regels heb gedaan. Let wel: het is mijn eigen veiligheid dus zorg ik er echt wel voor dat het veilig is. Maar toch, geen bemoeizucht: heerlijk!