Stemmen voor Europa 3

In 2009 vroeg ik mij op deze blog al meermaals af waarom ik wel of niet moest gaan stemmen voor de Europese Commissie?
Nu, 4 jaar later, stel ik mijzelf opnieuw die vraag. De kranten staan bol van de meningen van allerhande mensen, maar de informatie die ik zoek kan ik nagenoeg niet vinden. Op Wikipedia en de website van de Europese Commissie zelf (http://ec.europa.eu/) vind ik ook niet wat ik zocht. Wat zoek ik dan? Ik weet het niet, maar ik weet het pas wanneer ik het zie. Hoewel, in tweede instantie zoek ik eigenlijk een kort, begrijpelijk stukje tekst waar de voordelen van de Europese Commissie in benoemd staan. Dan gaat me een licht op… in mijn boekenkast thuis staat een boek met zo’n klein stukje tekst.

De Europese Commissie is het uitvoerend orgaan van de Europese Unie. De Europese Unie is een groep landen die met elkaar afgesproken hebben om op een aantal gebieden steeds meer met elkaar samen te werken. Deze gebieden zijn o.a. veiligheid, defensie, buitenlandse politiek, economie en handel.

Goed, mijn korte vertaling hierboven schetst nog niet de voordelen, maar die kan ik op basis van de deze definitie zelf wel bedenken. Zeker nu de Russische vloot afgelopen week in de Noordzee rondvoer binnen het Nederlands interessegebied. De spanningen in de Oekraïne doet me besluiten om te stemmen. Als Europa moeten we verenigd blijven om een nieuwe (koude) oorlog binnen Europa te voorkomen.

 

Vakantie Frankrijk

Vlakbij Abbeville in het noord-westen van Frankrijk ligt een klein plaatsje, Raye-sur-Authie. Een kleine vier en een half uur rijden bij ons vandaan.
Zondags rijden Marleen en haar gezin en wij onafhankelijk van elkaar die kant op om gezellig een week te logeren in een huis in het enige zijstraatje dat Raye-sur-Authie kent.
Bij het huis aangekomen voldoet het gelijk helemaal aan onze verwachting. Het is langgerekte, helemaal gelijkvloers en heeft een woonkamer, een evengrote keuken en 4 slaapkamers, twee aan elke kopse kant van het huis. Tot mijn tevredenheid heeft het huis ook de open haard en ligt er al een stapel hout klaar om die avond weg te stoken.

Terugkijkend is de week omgevlogen. Hoewel het weer overwegend bewolkt was hebben we maar 1 keer overdag een buitje gehad. Overigens wisten we dat we geen t-shirts mee hoefden te nemen in deze streek, maar de reistijd woog zwaarder dan het klimaat. Juist door het type weer is de omgeving hartstikke mooi groen. Het gras en de bomen en ook de koolzaadvelden liggen als prachtige lappen over het glooiende heuvelachtige land.
Toch schijnt er genoeg zon dat de kinderen dagelijks uren buiten spelen op het enorme grasveld dat rondom het huis ligt. Meest van tijd hangen we daar dan ook rond. Hoewel er achteraf bezien toch ook de nodige uitjes zijn ondernomen.
Zo hebben we het zee-aquarium van Amiens bezocht. Na een nachtje slapen concludeerde Tomas dat hij het haaien-bassin, de zeeleeuwen en de kwallen het mooist vond. Het strand van Amiens pal naast het zee-aquarium was overigens ook heel kind-vriendelijk. Een speeltuin voor de grote kinderen en een omheinde voor de allerkleinsten. Daarom konden de papas en mamas heerlijk ontspannen op een van de omringende terrassen zitten.
Abbeville was een tweede uitje. Helaas voor de dames kwamen er in de stad pas achter dat op de dag van de arbeid alle winkels toch echt dicht waren. De kathedraal kon niet de hele dag vullen, maar gelukkig lagen er enkele geo-caches in het centrum waardoor de kinderen “schatten” konden zoeken.
Overigens hebben we dat nog enkele keren gedaan. Vooral Sophie vond het prachtig.
Ook een strandwandeling in Boulogne-sur-Mer konden we aftikken. Terwijl Frea en Marleen dan toch hun gewenste bezoek aan een E. Leclere konden brengen gingen Vincent en ik met de kinderen opnieuw naar een strand. Boulogne-sur-Mer is een heel mooie stad met een grote boulevard en een prachtige kust die me ten dele doet denken aan Ameland.

Een week was lang genoeg. De kinderen raakten steeds meer uit hun ritme en dat had zijn weerslag op ons als ouders. De korte nachten en intense dagen begonnen hun tol te eisen en op het laatst leek het wel of er elke 5 minuten een kind aan het brullen, schreeuwen of huilen was.
Toch zijn we helemaal tot rust gekomen. Geen internet (behalve als we op het bankje in de tuin gingen staan), amper tv omdat de 5 Engelse kanalen niets te vertonen hadden en geen telefoontjes.
Wel elke avond een open haard, barbecue-en en samen met Vincent Movie-cat op de iPad herontdekt.