Griekenland

De kinderen zijn een nachtje logeren en Frea en ik genieten van de relatieve rust die er opeens in huis heerst. Het regent zachtjes, maar dat geeft niet. Vanochtend hebben we samen 10 kilometer hardgelopen en we zitten nu lekker aan een boterham met gerookte zalm. Onder het genot van een kop koffie surf ik naar het nieuws en het gaat weer over Griekenland.
Nieuwsgierig surf ik naar de site van de rijksoverheid omdat ik eigenlijk wel eens benieuwd ben hoeveel geld Nederland nu heeft uit geleend. In een klein, overzichtelijk tabelletje zie ik dat we 17,8 miljard EU hebben uitgeleend. Daarna bekijk ik onze eigen overheidsschuld eens en wat zie ik? Die is van 2014 naar 2015 met 13 miljard toe genomen.
Ik krijg bijna kortsluiting in mijn hoofd. In gedachten zie ik mezelf een brief naar de minister schrijven hoe dit kan? Waarom lenen zelf 13 miljard om een ander er bijna 18 te geven? Ik snap het niet! Net zo min als dat ik snap dat we elk jaar opnieuw geld tekort komen als land. Mijn baas zou het niet pikken als ik dat deed met de begroting van mijn afdeling. Waarom de minister president wel? Mijn vrouw zou het niet pikken als ik dat deed en de bank al helemaal niet waar ik mijn hypotheek heb. Niemand toch?

Met een zucht sluit ik de website van de rijksoverheid weer. Misschien moet ik toch de politiek maar in en de steeds groter wordende staatsschuld als speerpunt benoemen. Het is volgens mij heel simpel. Eerst je eigen schuld afbouwen en dan een ander helpen.

Toppers in concert

Geheel in het wit gekleed, met roze cowboyhoed getooid liep ik gisterenavond de Arena in. De outfit had ik ooit al eens aangeschaft voor een thema-feest in het wit met kerst en de hoed had ik buit gemaakt tijdens een Canal Parade toen ik voor een vorige werkgever op de boot stond.
Vanavond ga ik genieten van de Toppers, het foute spektakelfeest met de meezingers.
De plek die we hebben is fantastisch. We zitten onderaan de binnenste ring, maar maken geen gebruik van de stoelen. We staan, zingen en dansen.

Behalve Rene, Gerard en Jeroen betreedt de ene na de andere artiest het podium om eigen of andermans bekendste nummers te zingen. Willeke Alberti en Johnny de Mol, the Village people, Dre en Roxanne Hazes, Clouseau, Edsilia Rombley, Danny de Munk en Barry Hay zijn maar enkele van de talloze gasten.

Vooraf de mogelijkheid tot mee eten, tijdens het feest af en toe een biertje en de avond is compleet. Wat een feest, wat een vermaak. Eerlijk is eerlijk, als ik zelf een kaartje had moeten kopen was ik misschien nooit gegaan, maar nu ik het eenmaal heb gezien zou ik het wellicht wel doen.

De leverancier die ons heeft meegenomen heb ik al uitgebreid bedankt, volgende keer bij ons op het werk 😉

Vegas

Voor de 3e keer in mijn leven sta ik licht vermoeid met mijn koffer in de hand op het vliegveld van Las Vegas.
Opnieuw om de grootste AV beurs ter wereld te bezoeken in het Las Vegas Convention center. Een conferentie-ruimte waarbij de RAI een kleine jongen is.
Net als de voorgaande jaren is het beurs-programma ruim gevuld met afspraken met leveranciers overdag en netwerk-borrels ‘s avonds.
Net als voorgaande jaren hou ik het tot een uur of 5 vol, slaap dan 2 uur, douche nog eens, eet wat en ga dan door met het avond programma.

De Strip begint al een plek te worden waar ik me redelijk vertrouwd voel. Op elk moment van de dag (zelfs een keer ‘s nachts) ben ik van de ene kant naar de andere kant gewandeld en heb de verschillende vibes gevoeld die er heersen. De avond vibe is toch het leukst. De mensen zijn uit en het is lekker druk.

De hoogtepunten dit jaar waren een bezoek aan het Oude Vegas aan Fremont Street en het bezoek van een show “Frank Marino’s Diva’s” in het Linq hotel waar ik verbleef. De topper was letterlijk en figuurlijk de hike die ik zondag maakte met enkele relaties naar de top van Mount Charleston. Over een lengte van 4km zijn we van 2400 meter naar 2800 meter gewandeld waar we een fantastisch uitzicht hadden en nog een heel, heel klein beetje sneeuw en een watervalletje van smeltwater tegenkwamen.

Hopelijk kan ik volgend jaar weer en tot die tijd kan ik nog af en toe genieten van de foto’s.