De Strat

Enkele jaren geleden kocht ik ooit een elektrische gitaar van iemand over, type Stratocaster.
Nu ik er meer en meer op speel en mijn semi-acoest even aan de muur laat hangen is de behoefte ontstaan om de snaren eens te vervangen.
Gelijk maar eens groot onderhoud verrichten dan maar.
Na enkele omzwervingen kom ik uiteindelijk op de website www.tonefactory.nl terecht waar ze een enorm uitgebreiden catalogus hebben. Daar kom ik tot de ontdekking dat er alleen van het type Stratocaster 3 verschillende uitvoeringen m.b.t. de slagplaat bestaat. Na enig inlezen kom ik tot de conclusie dat ik een vintage/retro model ’57 Stratocaster heb. Heel duidelijk zichtbaar doordat ik 8 schroefgaten heb om de slagplaat vast te zetten i.p.v. 11 (zoals bij de ’62 Strat en American standard Strat). Nu is dat voor de gewone lezer, zoals mijn moeder, nu niet gelijk heel interessante informatie. Maar zeker wel voor mijzelf wanneer ik ooit weer eens het type op wil zoeken dat ik nu in mijn bezit heb.
Hoe dan ook, de slagplaat dus. Wel handig om te weten welk type ik heb want er zit nu een zwarte slagplaat op een zwarte body en die wil ik vervangen door een witte slagplaat. Als ik toch de snaren bestel koop ik dit er dus gelijk maar bij. En de groen-roze backplate is me al sinds de aanschaf een doorn in het oog. Ik speel nooit “Doe Maar” nummers (want daar doet de kleur me aan denken) dus die moet ook gelijk worden vervangen door een mooie van chroom. Vervolgens bestel ik nog een nieuw dopje voor de Pickup schakelaar en een Tremolo arm. Om het af te maken ook een nieuw setje schroefjes om de nieuwe slagplaat mee vast te zetten. De oude zijn toch een beetje roestig geworden in de loop der tijd.

Enkele dagen later wordt alles netjes afgeleverd en strip ik mijn gitaar. Snaren er af, alle onderdelen vervangen en als laatste worden de snaren, type: “Fender Super Bullets string set electric nickel roundwound medium 011-014-018-025-038-048”
opnieuw gezet.
Een uurtje werk al met al. Het meeste werk zat hem in het bestellen van de juiste spullen wat ongeveer 2 a 3 uurtjes op internet in beslag nam.
Eenmaak klaar maak ik gelijk een foto en post hem op Facebook. Jullie weten me te vinden 🙂

Om vervagende herinneringen te voorkomen

Week 12 2016 was een rare week. Een grote aanslag in Brussel, Johan Cruyff overleden.
Beide momenten weet ik nu nog waar ik was toen ik er over hoorde.
Op weg in de auto hoorde ik op 3FM Chiel zeggen dat hij net heftig nieuws had vernomen over een aanslag. -Klik- de radio gelijk omgezet naar NPO1 alwaar het over niets anders ging dan ontploffingen op Zaventem (en later in de metro).
Op het werk zat ik daags later achter mijn bureau toen ik een collega hoorde roepen: “Wat? Johan Cruyff overleden? Dat hoor ik net via de RSS feed.” Ik hoorde het ongeloof in zijn stem en ik begon gelijk te surfen of het nieuws waar was. Op dat moment was het nog niet opgepikt, maar al gauw bleek het helaas wel waar te zijn.
Een dag later zit ik opnieuw achter mijn bureau. Filosoferend. Waarom zou ik me deze gebeurtenissen wel later herinneren en andere die net zo heftig zijn niet? Een antwoord op die vraag heb ik niet direct. Mijn gedachten gaan in de richting van de theorie die afstand en aantallen tot een ramp koppelt aan de impact op mensen. Dan schud ik de filosoferende gedachten weer van me af. Het waarom is ook niet belangrijk voor nu en ik begin de beleving gewoon op te schrijven. Deze blog is altijd een naslag-werkje voor mijn eigen geheugen geweest omdat mijn herinneringen in de loop der tijd vervagen, verkleuren of soms verdwijnen. Ik had me daarom al vaker voorgenomen om meer te bloggen. Vanaf nu gaat het gebeuren.

Raadgevend referendum: voor of tegen?

Er staat weer iets groots te gebeuren in de Nederlandse politieke arena en voor mijn dan ook een goede gelegenheid om eindelijk weer eens de digitale pen ter hand te nemen en mijn visie op het geheel te vormen.
Het geheel is in dit geval het “raadgevend referendum” m.b.t. de associatie-overeenkomst EU-Oekra?ne. Daar mogen we dus over stemmen en omdat ik mijn stem graag uit breng als de regering daar om vraagt wil ik wel met een goede onderbouwing komen.

Een raadgevend referendum door burgers aan te vragen is mogelijk sinds juli 2015 omdat toen de Wet raadgevend referendum in werking is getreden. Over wetsvoorstellen die al zijn goedgekeurd en bekrachtigd kan op die manier achteraf nog eens door burgers een mening worden gegeven hoe die er over denken.
In dit geval gaat het dus over de Oekra?ne. Wat weet ik daar van? Niet veel. In het recente verleden waren we als Nederland best blij met de Oekra?ne. Het was het eerste land dat onafhankelijk werd van de Sovjet-Unie en de recente annexatie van de Krim door Rusland werd door ons met grote verontwaardiging ontvangen.
Daarmee houdt mijn kennis over het land wel zo’n beetje op. Door naar Wikipedia te surfen zie ik precies waar het ligt en hoe groot het is. Als ik de landkaart zie fluit ik even. Oekra?ne is best een groot land!

Verder op zoek naar informatie m.b.t. het referendum. In de krant, op Facebook en op diverse websites vind ik voor- en tegenstanders die hun kant belichten en hard schieten op de mening van het andere kamp.
Uiteindelijk vind ik op Europa Nu informatie die enigszins onafhankelijk lijkt.
De belangrijkste onderdelen van het verdrag worden op die site samengevat en zijn:
1. Het bevorderen van vrede en stabiliteit op regionaal en internationaal niveau.
2. Het versterken van economische en handelsrelaties zodat Oekra?ne beter integreert in de Europese markt. Beide partijen moeten daardoor import- en exporttarieven afbouwen.
3. Het intensiveren van de samenwerking op het gebied van justitie en veiligheid ter versterking van rechtsstaat, democratie en respect voor fundamentele rechten en vrijheden.
Tja? punt 1: bevorderen van vrede en stabiliteit op regionaal en internationaal niveau, kan iemand daar tegen zijn? Punt 2: daar dan een beetje geld aan verdienen. Punt 3: in het verlengde van punt 1.
Ik denk er even over na: het is een economisch gegeven dat je met een vredelievende natie meer handel kunt bedrijven dat met een land in oorlog. Dus 3 leidt tot 1 leidt tot 2.

Europa Nu zet vervolgens de voors en tegens op een rijtje. Naar aantallen 7 om 7.
Feitelijk liggen de voors in het verlengde van de hierboven genoemde 3 belangrijkste punten uit het verdrag. Een kans op meer centjes voor Nederlandse ondernemers, een beetje hulp vanuit Europa die kant op en wat meer stabiliteit aan de oostelijke grenzen.
De tegens geven aan dat er oorlog is en dat het financieel niet heel best gaat. Dat we hier straks nog meer overspoeld worden door oost-Europezen en dat we partij tegen Rusland kiezen.
In het kader van je niet laten leiden door je angsten denk ik dat ik voor ga stemmen. Toch lijkt het me ook best grappig om tegen te stemmen zodat ik opnieuw bewezen kan zien hoe de politiek haar bips af veegt met de mening van het volk.
Maar… overeenkomsten tussen landen zoals dit er een is, is het dagelijks werk van onze politici. Weliswaar vertegenwoordigen die ons en hebben ze daarom onze mening nodig, als puntje bij paaltje komt kunnen zij toch beter inschatten dan ik of zo’n overeenkomst goed is voor Nederland.