De ontstoken zenuw

In het weekend begon ik aspirines te slikken. Drie of vier op een dag vanwege de steeds erger wordende kiespijn.
Het begon ruim 3 weken eerder toen ik bij de tandarts was om een gaatje te laten boren. Sindsdien was er geen dag dat ik geen pijn in mijn mond had. Het tandenpoetsen was het ergst. Spoelen met koud water gaf mijn hersenen telkens het pijnlijke signaal dat er een zenuw bloot lag.
De tandarts had al aangegeven dat het enkele dagen pijnlijk kon blijven maar het betreffende weekend was de pijn toch een kritische pijngrens gepasseerd. De grens die ik aspirine-grens noem.

Maandag besluit ik de tandarts te bellen. Behalve dat ik een constant zeurende pijn heb komen er ook aanvallen van pijnscheuten die daar nog eens een flinke schep boven op doen. Woensdag kan ik terecht.
Dinsdag zit ik op het werk en kan ik bijna niet meer praten. Ook val ik tijdens een meeting in de ochtend regelmatig stil omdat er een pijnscheut door mijn hoofd heen trekt die zijn weerga niet kent. Het trekt naar mijn oor, naar mijn oogkas en naar andere tanden en kiezen en mijn halve gezicht doet enorm veel zeer.
Woensdagmiddag zit ik dan eindelijk in de wachtkamer. Een assistente loopt met me naar het kamertje voor een r?ntgenfoto en een minuut later staat de tandarts me uit te leggen dat er een ruimer tijdslot nodig is om een blijkbaar ingewikkelde wortelkanaalbehandeling uit te voeren. Ik krijg een recept mee voor twee soorten pijnstillers en een nieuwe afspraak, 24 uur later.
Donderdag. Ik heb flink gesnoept van de pretpillen en poedertjes en heb praktisch 16 uur geslapen. Er stond al op de bijsluiter dat je wat suffig kon reageren. In mijn geval was dit een redelijk understatement. Als ik ik dan eindelijk met zwetende handen in de stoel zit is het klusje binnen 20 minuten geklaard en voel ik me herboren.
Ik denk aan de diverse familieleden om me heen die langdurig ziek zijn en voel me een beetje een watje. Lag ik echt nog geen uren eerder nog kermend van de pijn op de bank?
Ik wens het niemand toe om een ontstoken, blootliggende zenuw bij zijn kies te hebben.