Kleiduiven schieten

Dit jaar geven we elkaar een ervaring cadeau voor de verjaardag. Een van mijn beste maten en ik. Zo mocht ik voor mijn 41e een dag lang op een stuk heet ijzer in de smidse slaan en vandaag zijn hij en ik diep, diep Flevoland in gereden om te gaan kleiduiven schieten.
Het is voor ons beiden de eerste keer, hoewel ik wel enkele jaren schietervaring heb.
De rit vanuit Eemnes waar we elkaar treffen naar Biddinghuizen is al een cadeautje op zich. We hebben elkaar lange tijd niet gezien en kunnen eens goed bij kletsen.
Eenmaal ter plaatse verbazen we ons over het enorme terrein en complex. Behalve kleiduiven schieten wordt het terrein gebruikt voor jagen, adventure activiteiten en golf.
Nadat we wat gedronken hebben haken we aan bij een groepje van vier andere mannen en lopen onder begeleiding van een “ranger” naar de schietbaan. We gaan vijf keer schieten op vijf verschillende doelen. In totaal dus 25 schoten.
Als ik aan de beurt ben moet ik even wennen aan de korrel en knik dan naar de ranger dat hij de duif kan los laten. Ik volg hem, haal hem in volgens instructie en druk dan af. Tegelijk met de knal zie ik de duig uit elkaar spatten en ik blijf narichten. Tevreden kijk ik de ranger aan en denk bij mezelf dat ik geen slecht figuur sla.
Zo lopen we de vijf verschillende banen af van links naar rechts.
Bij de ene baan vliegt de duif van links in, op de volgende je tegemoet, dan recht van je af, schuin van je af en rollend over de grond.
Voor we het beseffen is het laatste schot gelost en heb ik met mijn 80% score de tweede plaats gehaald. Marco is derde dus we hebben het beiden heel goed gedaan.
Daarna eten we nog een hapje en evalueren kort het schieten om vervolgens nog meer bij te kletsen.
Dan gaan we huiswaarts en stappen in Eemnes weer over. Het was een mooi cadeau, ook om te geven 😉 Volgend jaar krijgt hij opnieuw een belevenis.

Stemmen

De verkiezingen voor de Tweede Kamer staan voor de deur en als politiek ge?nteresseerde gaat mijn hart dan ook sneller kloppen. We mogen opnieuw naar de stembus en een stem uit brengen voor een volksvertegenwoordiger waarvan je denkt dat die jouw belangen het best behartigd.

Tot nu toe is het een waar feest in de media. Politici die elkaar in de verschillende arena’s mondig te lijf gaan en in het dorpje waar ik woon is de minister president nota bene zelf op tournee geweest.
Uiteindelijk gaat het om de toekomst. De nabije, en de verre toekomst.

In eerste instantie kijk ik naar mijn eigen positie als werkende in de maatschappij.
Hieronder een overzicht waarin staat in hoeverre de politieke partijen willen investering in de branche waarin ik werkzaam breng.

PvdA + 100 miljoen euro
D66 + 5 miljoen euro
CDA / 50Plus / SP / GL / CU / PvdD / DENK +/- 0
VVD ? 300 miljoen euro
SGP ? 500 miljoen euro
VNL ? 700 miljoen euro
PVV / FvD onduidelijk

In een recente discussie met een collega kwam de vraag naar boven of je dat moest laten mee wegen. Als er immers in de huidige branche geen werk meer is dan kun je als manager van een faciliterende afdeling immers ook in andere branches terecht.

Waar moet je dan naar kijken?
Grote thema’s als milieu, zorg, defensie, belastingen.
De stemwijzers laten naast deze thema’s ook een aantal stellingen zien betreffende zaken die nu relevant zijn in de maatschappij zoals de hypotheek rente aftrek, pensioenen, kolen- en gaswinning, de Europese Unie en asielzoekers.

Mijn schoonvader geeft aan vooral naar de lange termijn te kijken. Naar generaties vooruit. Ergens heeft hij gelijk, maar de regeerperiode van 4 jaar kan dat niet overzien.

Van een andere collega hoorde ik dat hij had gekeken naar de doorberekeningen die het Centraal Planbureau had gecalculeerd op basis van de verkiezingsbeloften.
Als ik de doorberekeningen zelf grofweg na lees constateer ik dat er maar 4 partijen zijn die binnen de rijksbegroting blijven. Het vergroten van de staatsschuld is iets wat ik altijd kwalijk heb gevonden omdat je daar mee je afhankelijkheid vergroot van landen om je heen.
Toch zouden de doorberekeningen wellicht een betere onderbouwing van een keuze kunnen zijn dan de stellingen die politici roepen tijdens de campagnes.
Helaas is het dossier van het CPB een behoorlijk taai stuk van ruim 373 pagina’s. Iets waar je langer mee bezig bent om te lezen dan even door een stemwijzer heen klikken. (Mocht je het toch willen lezen, hierbij de link: https://www.cpb.nl/sites/default/files/omnidownload/Keuzes-in-Kaart-2018-2021.pdf)

Vooralsnog verlaat ik me op het stem advies, met onderbouwing van de cijfers. Vanavond nog maar eens goed nalezen wat de gevolgen zouden kunnen zijn op het moment dat ik mijn vakje rood kleur op het stembiljet.