De bbq winter workshop

Na het werk rij ik naar Amersfoort om mijn zwager op te pikken die met zijn gezin een dagje naar de dierentuin is. Vijf minuten verderop zit namelijk de Weber bbq winkel waar we beiden voor onze verjaardag een workshop winter barbecue-en hebben gekregen en vandaag kunnen we die verzilveren.
We worden hartelijk ontvangen door Bram en twee collega’s en krijgen gelijk een biertje in de hand gedrukt. In totaal zijn we met negen workshoppers. Waar ik niet van op kijk is dat het allemaal mannen zijn, hoewel ik van Bram begrijp dat er normaal gesproken altijd een gemixt gezelschap is. Riiight denk ik stilletjes en vraag me af of hij het echt meent want het marketing praatje hoeft hij al niet meer te houden.
Enkele minuten later gaan we beginnen. Nu begint er wel een echt marketing praatje want we lopen door de buitenruimte langs alle types Weber barbecues die er maar bestaan en krijgen uitleg over de verschillen, de voor- en nadelen van elk type en de persoonlijke voorkeuren van Bram. Hij lardeert het verhaal met mooie anekdotes over andere vormen van barbecuen op grote vuren of ingegraven varkens op warme stenen en dan gaan we weer naar binnen.
Daar moeten we aan het werk. Op de werkbanken van de enorme keuken liggen de ingredi?nten al klaar en is er al wat voorwerk gedaan. Het is voor ons dan ook een kwestie van de puntjes op de i te zetten door bijvoorbeeld vlees te rijgen of door de ingredi?nten door elkaar te husselen. Vanzelfsprekend door de gerechten op enig moment op een van de bbq’s te leggen, rechtstreeks of al dan niet in grote gietijzeren pannen. Ook hierin worden we bijgestaan door onze 3 koks dus we hoeven ons geen zorgen te maken dat een gerecht mislukt.
Het gerecht waar Jochem en ik mee beginnen is het aperitief terwijl de andere mannen uit het gezelschap aan de andere gerechten beginnen. Wij maken een gerookte selderijsoep met walnoten en varkenssat?.
De sate is al voorgesneden in het juiste formaat blokjes en ook al gemarineerd. De workshop is dan ook precies afgestemd op het niveau van mijn kook-kunsten bedenk ik me terwijl ik de voorgemarineerde op juiste maat gesneden blokjes aan de aangereikte spiesjes rijg.
Daarna moet ik echter met de soep aan de slag en dat is gelijk een niveautje hoger maar nog niet ondoenlijk. De soep staat op de gas-barbecue van een vergelijkbaar type als dat ik thuis heb staan en draaiend aan de knoppen is dit net zo makkelijk als wanneer je achter je eigen gas-fornuis thuis staat.
Tussen al het werk door smult iedereen een beetje mee van de 20 stuks pulled-pork die de dag daarvoor op de bbq’s waren gelegd door Bram.
Het voorgerecht: een gegrilde avocado gevuld met ansjovis tapenade en Hollandse garnalen en veldsla smaakte erg lekker maar meer dan helpen op eten was mijn bijdrage aan het geheel.
Dat gold ook voor het tussengerecht: Gegrilde wildzwijnfilet met cranberryboter op roggebrood en het hoofdgerecht: Op houtskool gegrilde hertenrug met chorizo met kidneybonen en spitskool ? la cr?me.
Wat ik verder aan werk heb gedaan was wel weer zichtbaar tijdens het dessert: perentaart met chocola en advocaatijs. Mijn bijdrage hier was het maken van de vulling van de perentaart die vervolgens op de bbq werd gezet die als over diende.
Bij het soldaat maken van het toetje trakteerde ik de aanwezigen nog op enkele verhalen van de barrelrally en zette dat voort tijdens de koffie. Opeens was het bijna negen uur en was het tijd om weer huiswaarts te keren.
Het was het einde van een intensieve lange maar mooie dag. Morgen weer vroeg op want er moet opnieuw gewerkt worden.

Allen: bedankt voor de mooie workshop.

Nog even op een rijtje:
Aperitief: Gerookte selderijsoep met walnoten en varkenssat?
Voorgerecht: Gegrilde avocado gevuld met ansjovis tapenade en Hollandse garnalen en veldsla
Snack: Gegrilde wildzwijnfilet met cranberryboter op roggebrood
Hoofgerecht: Op houtskool gegrilde hertenrug met chorizo met kidneybonen en spitskool ? la cr?me
Dessert: Perentaart met chocola en advocaatijs

De stroomweddenschap – uitslag

Ruim een jaar geleden sloot ik een stroomweddenschap af met een collega.
Zie ook mijn blog 7 oktober 2016: http://www.deruijter.org/?p=2022

Gisteren logden we tegelijkertijd in bij onze energie leverancier en rekenden het recente jaarverbruik uit.
De conclusie was dat op 6 kWh na we beiden evenveel verbruikt hadden en we konden elkaar dan ook feliciteren omdat we er allebei in geslaagd waren om 300 kWh te besparen het afgelopen jaar. Er werd dan ook geen fles whiskey gekocht, maar wel een afspraak gemaakt om samen een biertje op het succes te gaan drinken.
Het leukste vind ik nog dat de 300 kWh een besparing is van 55 euro per jaar, waar de belastingdienst maar liefst 39 euro van zou ontvangen (en de Nuon dus maar 16). Vooral de 39 euro minder belasting betalen is me een waar genoegen omdat ik niet vaak genoeg mijn onvrede kan uiten over een belastingtarief van ruim 250% op energie (ja, u leest het goed, je betaalt ruim twee-en-een-half keer hetzelfde bedrag aan belasting als wat je per kWh aan de Nuon betaalt).
Betreffende dat belastingtarief krijg je overigens wel een deel terug omdat het een zgn. primaire levensbehoefte betreft, echter dat is natuurlijk niet zo veel als je betaalt. Ze zijn bij de belastingdienst natuurlijk ook niet gek. Bij het nalopen van mijn afgelopen 2 jaarrekeningen bleek echter dat de Nuon dat bedrag vergeten was om van mijn facturen af te trekken. En dat gaat om 373 euro per jaar. Die verwacht ik dan ook eerdaags terug gestort te krijgen.
Bij het schrijven van deze blog bel ik dan ook gelijk even met de klantenservice en krijg ik bevestigt dat 6 december ruim 750 eu onze kant op gaat komen. Heel fijn 🙂 het zal vast wel weer op gaan aan een onverwachte reparatie aan de auto, een verkeersboete of een nieuwe winterjas voor de jongens, maar het is van harte welkom!

De rente

Twee jaar geleden belde de bank mij “vanuit oogpunt van service” op om een genereus aanbod te doen m.b.t. rentemiddeling voor onze hypotheek die we bij hen hadden ondergebracht. We moesten nog 2 jaar van de 10 en de rente stond volgens de betreffende telefonische consultant zo laag dat ik gek zou zijn als ik nu niet ging middelen. Een lang verhaal kort: de boete en gederfde inkomsten t.o.v. een nieuwe lagere rente zou ik moeten betalen met een iets hogere hypotheek, maar dan zou ik wel minder maandlasten krijgen. Ik kreeg 2 dagen bedenktijd.
Na 2 dagen besefte ik me dat als de bank me op belde dat het bijna niet lager kon de rente wellicht nog verder zou gaan dalen, anders zouden ze me niet in een nieuwe hogere, hypotheek proberen te praten. Immers, het verdien model van de bank is het uitlenen van geld tegen rente.
Twee jaar later bleek dat de rente t.o.v. het telefoontje destijds nog eens ruim een halve procent was gedaald.
Vorige week hebben we dan ook een nieuwe rente op de de hypothecaire lening afgesproken van 1,65%. Een flinke sprong van de 5,5% waar we de afgelopen 10 jaar mee te maken hadden.
De vorm is ook gelijk aangepast naar de huidige maatstaven, lineair i.p.v. aflossingsvrij en een spaardeel.
Ik ben een hele happy camper.

De speelgoedgids

Na een vermoeiende dag op het werk zit ik ‘s avonds thuis even lekker op de bank en pak het tijdschrift dat op tafel ligt. Het blijkt de speelgoedgids van Intertoys te zijn.
Mijn gedachten gaan terug naar mijn eigen jeugd toen ik jaarlijks eenzelfde blaadje van de Bart Smit keer op keer herlas, op zoek naar dat ene stuk speelgoed dat ik ook wilde hebben maar nog niet aangekruist had.
In de afgelopen 35 jaar is dat concept nog niet veranderd ondanks alle hedendaagse digitale mogelijkheden m.b.t. verlanglijstjes. En ergens ben ik daar wel blij om, realiserend dat mijn eigen kinderen misschien wel hetzelfde magische gevoel ervaren dat ik altijd had als ik door dit soort boekjes bladerde.

Pas op bladzijde 60 (van de 171) zie ik het eerste beverige kruisje van Seb.
Ik had al begrepen dat de jongens allebei met een eigen kleur pen of stift kruisjes hadden gezet wat ze op 5 december van de Sint willen krijgen en ook dat is in de afgelopen 35 jaar niet veranderd. Bij ons thuis vroeger ging het net zo.
Het kruisje van Seb staat bij een Brandweerman Sam helikopter. Eigenlijk is hij die fase al voorbij en het is ook het enige Brandweerman Sam element dat aangekruist is. De bladzijdes daarna staan Seb zijn kruisjes bij allerhande actiefiguren, wat beter bij zijn leeftijd past.
Dan komen ook de eerste kruisjes van Tomas. Ook hij wil actiefiguren van allerhande pluimage (Transformers, Avengers, etc), en voor beiden zie ik Cars-autos, Playmobil en Lego wat er hoofdzakelijk is aangekruist. Ook staan er wel kruisjes bij diverse bouwspulletjes zoals K’nex en Laser Pegs, maar het is Lego waar Sint waarschijnlijk in zal gaan investeren om opstapeling van diverse soorten bouwmaterialen te voorkomen.
Wat opvalt is dat er bij de boekjes en spelletjes niks staat aangekruist. Daarentegen zijn alle NERF-guns wel aangekruist, maar gelukkig ook zaken als Telescopen en bouwkranen. Het duurste item op de wensenlijst is een RIDD Hoverboard waar je op 2 wielen je evenwicht moet bewaren en dan voor- of achteruit kunt rijden. Helaas kan ik nu al redelijk nauwkeurig voorspellen dat de Sint geen 299 euro voor een cadeau gaat betalen.
Ik ben blij met het verworven inzicht en denk opnieuw aan mijn eigen jeugd. Toen stonden namelijk de “toren van Pisa”, “Mens-erger-je-niet” en de racebanen ook al in de boekjes. Soms is het fijn dat dingen tientallen jaren hetzelfde blijven.