De markt

Bijna elke woensdag loop ik met Tomas over de markt in ons dorp. We kopen daar fruit, brood en kaas. Soms ook een zak snoep die ik donderdag dan mee neem naar het werk.
Als Frea ook vrij is dan eten we daar vaak een  haring en heel soms een frietje.
Na afloop ga ik regelmatig op het terras van het cafe op de hoek zitten waar je voor 1euro 80 nog een koffie compleet hebt. Compleet dus met koekje, slagroom en een druppeltje likeur.  Tomas krijgt meestal Fristi maar drinkt het amper op.

Vandaag gaan we met zijn drieën. De orgelman is weer en Tomas blijft zoals altijd geboeid kijken en luisteren. Hij vindt het fantastisch om een euro in het rammelende busje van de orgelman te gooien.
Vandaag staat de imker er ook. De bijenkast heeft een grote aantrekkingskracht op Tomas en de imker legt graag uit hoe de kast is opgebouwd. In het midden de larven, daar omheen het stuifmeel en bovenin de honing. Als we goed kijken zien inderdaad honing tussen de krioelende massa bijen door. Eenmaal begonnen houdt de imker niet meer op met praten en we krijgen een spoedcursus over het leven van de bijen. Uiteindelijk gaan we met een pot honing en honingwijn weer verder en danken de man voor zijn verhalen.
Bij de bakker krijgt Tomas zoals altijd een koekje en dan is de kaasboer aan de beurt. Deze laatste heeft een wisselend assortiment. Navraag bij de kaasboer zelf leert me dat hij een pakhuis heeft en niet elke week zijn hele assortiment mee neemt. Deze week dus geen ‘in Belgisch bier gerijpte kloosterkaas’, een product waar ik eens over twitterde dat ik bijna moet huilen van geluk omdat er zulke lekkere dingen bestaan. Een andere favoriet van me is zijn ‘met truffel overgoten salami in Parmezaanse kaas’. Vandaag nemen we echter genoegen met wat ik altijd noem: zo oud mogelijke kaas, maar net niet brokkelend.
Als laatste bezoeken we de groenteman waar we diverse soorten fruit kopen om thuis straks smoothies van te maken.Er zijn 2 groentemannen op de markt maar de achterste gaan we altijd voorbij. Fruit dat je bij hem koopt blijft altijd maar 2 dagen goed.

Op weg naar huis slaan we het cafe voor een keertje over. Frea moet straks aan het werk dus lopen we gelijk door naar huis. Tomas maakt het niets uit. Die zit al weer te zingen in zijn wandelwagen, ondertussen nog steeds aan zijn koekje knabbelend. Een teken dat hij het lekker naar zijn zin heeft.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.