Vegas 2018

Dit jaar had ik het genoegen om zakelijk gezien de vijfde keer Las Vegas te bezoeken. Het is daarmee dan ook de zesde keer dat ik de stad aan doe in acht jaar tijd. Kunt u het nog volgen? 😉
Naast het beursbezoek verheug ik me dit jaar op mijn dagje vrij die ik, ik mag intussen wel zeggen, traditiegetrouw doorbreng in of op een gehuurd voertuig. Dit jaar sta ik na een lange reis dan ook aan de balie van autoverhuurder Alamo om de vooraf gereserveerde Ford Mustang cabrio op te halen. Terwijl ik mijn voucher overhandig hoor ik de verhuurder vragen of ik niet liever de upgrade naar het nieuwe 2018-model Mustang GT 5.0 wil hebben? Hij liet zich verder ontvallen dat deze een lekkere V8 motor met 460 PK had. Ik hoor mezelf een seconde later: “jawel hoor” zeggen en ik trek mijn creditcard omdat dit modelletje 100 eu meer kost.
Bij de auto aangekomen (kleur wit) start ik de motor door de groene startknop indrukken en in de parkeergarage klinkt het razende gebrul van de Mustang. Ik geneer me enigszins maar neem toch de tijd om het console te bestuderen zodat ik dadelijk weet hoe de GPS, airco en radio werken. Een half uur later ben ik dan eindelijk in het hotel en begeef me gelijk te ruste.

De volgende ochtend heb ik contact met 2 collega’s die het wel zien zitten om mee te gaan. Ik zit ze een beetje op te jagen tijdens het ontbijt want ik weet dat we behoorlijk kilometers gaan vreten. Aangezien het hun eerste bezoek aan de beurs is en dan ook een eerste tripje zoals dit hebben ze nog niet helemaal door dat de afstanden wat ruimer zijn dan thuis.
Eenmaal op weg touren we eerst langs de Hoover dam. Opnieuw besef ik me daar wat een enorm werk het is om de dam te bouwen en dat zonder het hedendaags gemak van computers.
Daarna rijden we door in zuidoostelijke richting over de Interstate 93 door naar Kingman waar we de Route66 op draaien. Het eerste stukje is nog redelijk “druk” als in de zin dat we toch telkens iemand achter ons hebben, maar 2 dorpen later rijden we door het verlaten woestijnlandschap op weg naar Seligman.
In Seligman hangen we de toerist uit en laten we ons vertellen dat dit de geboorteplaats is van de “historic route 66”. Een commercieel belang om enkele toeristenshops neer te zetten als je het mij vraagt want meer dan toeristenshops zijn er niet. En volgens mij draaien ze nog prima ook want een van de grotere shops herbergt een klein, maar zeer mooi automuseum. Toch zou ik niet met de mensen in Seligman willen ruilen. Het land is droog en heet en je zit daar ver bij alles vandaan.
Na de Interstate 40 weer terug drinken we ‘s avonds nog een biertje. Dan zit de dag er op. Ik denk terug aan mijn trip twee jaar eerder. Min of meer vergelijkbaar maar op 3 punten anders. Het was op de Harley. We misten de afslag Route 66. Ik had geen zonnebrand gebruikt. (had ik al gezegd dat deze Mustang de cabrio-uitvoering was?)
Ik weet dat het vanaf nu lange dagen worden, de hele dag Engels pratend op een rumoerige beurs. Scherp zijn en ‘s avonds de borrels, etentjes en netwerk-evenementen. Toch heb ik er zin in, mijn week NAB is prima begonnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.