De bijna gestolen fiets

Ik sta bij de gestalde fietsen op het station en staar naar de plek waar mijn fiets had moeten staan. Op de grond liggen een aantal doorgeknipte sloten, maar geen daarvan lijkt op de mijne. Dat kan ook bijna niet heb ik me ooit laten verzekeren door de fietsslotenverkoper. Want mijn slot kon zo goed als niet doorgeknipt worden. In mijn hoofd zie ik een aantal gemaskerde mannen mijn fiets gewoon optillen en in een vrachtwagen inladen.
Voor de zekerheid loop ik toch even vijf keer de rekken langs om te kijken of hij er echt niet staat. Dan besluit ik scheldend om maar naar het werk te lopen. Onderweg kan ik aan niets anders denken dan aan mijn fiets, aangifte doen en wat ik zou doen als ik nu iemand op mijn fiets zie rijden. Sommige fietsers kijken me vreemd aan als ze me glurend zien kijken naar hun fiets. Helaas fietst er niet eentje voorbij die op de mijne lijkt.
Dan kom ik aan bij het werk en ben ik aangenaam verrast. Mijn fiets!! Hij staat gewoon geparkeerd bij het werk. Opeens komt alles weer boven… Afgelopen vrijdag werd ik opgehaald met de auto en heb de fiets bij het werk laten staan. Aan het eind van de dag fiets ik weer fluitend naar het station.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.