lijkende lentedag

Gisteren liet de lente voor het eerst sinds driekwart jaar weer haar gezicht zien. Het leek wel echt lente, maar we moeten echt nog ruim een maand wachten. Overal zag je de motorrijders het wegdek weer verkennen en ook ik kreeg de kriebels. Omdat mijn eigen fiets bij mijn ouders staat moest Frea haar fiets het ontgelden.
Ik pakte de gelegenheid gelijk aan om het achterste deel van de stoep eens schoon te maken. Door de zachte winter waren de tegels door mos vorming een beetje glibberig geworden en als je dan met een motor aan de hand moet lopen glijd je weg.
Een uurtje later klonk dan toch het gegrom van Frea haar motor. De niet originele pijp weerkaatst tegen de muren en heeft een hoorbaar effect op de honden van de buren die aanslaan.
Dan rijd ik ik weg en sta even later voor bij de motorzaak uit te leggen welke kleinigheden er moeten worden aangepast zodat als het 19 maart is zij ook met haar roze papiertje op zak veilig kan rijden.